De litteraF

li. j. di. xv. f.Filius ẜm alterum modum ſemel ẜm alterum eſt ſepemiſſus. ii. j. di. xv. g.Filius ẜm alterum modum dicit̉ miſſus in mūdū ẜm alterum non. li. j di. xv. hFilius ⁊ ſpūſſanctus nō ſunt minores patre qͣꝫuis miſſi. dicant̉. l. j. di. xv. k.Filius dei rōne cuius d̓r minor patre. li. j. di. xvj. 1Filius dei. quō ſeipſo minor d̓r. li. j. di. xvj. 2.Filium in aliquo inhabitare ē duplicit̓. li. j. di. xvj. 19Filius cum ſit minor patre ẜm formam in qua apparuit cur non ⁊ ſpūſſanctus. li. j. di. xvj. c.Filius ẜm ꝙ homo eſt nō ſolum patre ſed ⁊ ſpūſancto ⁊ſeip̄o minor. li. j. di. xvj. d̓Filius naſcendo eſt diuina ſubſtantia ſiue deꝰ or̄o iſtaduplicem ſenſum habet ẜm duplicem gerūdij acceptionē. li. j. di. xviij. 2. ⁊ 3.Filiꝰ natiuitate eſt diuina eſſentia iſta oratio diſtinguēda eſt. li. j. di. xviij. 4.Filius ẜm quā naturā eſt datus. li j. di. xviij. 10.Filiꝰ an̄ poſſit dici pater noſter ſicut ſpūſſanctus d̓r noſter ⁊c̄. li. j. di. xviij. f.Filius ⁊ creatura quō ſunt plura. li. j. di. xx. 9.Filius ⁊ ſpūſſanctus quō ſunt plures. li. j. di. xx. 1i.Filius ẜm humanitate minꝰ potēs ē qͣꝫ pr̄. li. j. di. xx. 13Filij dei ſunt homines factura ergo aſinusˡ cum ſit factꝰ eſt filius dei. li. jͣ. di. xxvj. 9. poſt lr̄aꝫ f.Filius non d̓r verbū creature nec ſpūſſanctꝰ donū creature. li. j. di. xxvij. 38.Filius verbum ⁊ imago differunt ⁊ conueniūt. lib. j di.xxvij. 23.Filius quō dicit̉ caput omniū. li. j. di. xxxj. 21Filius quō ita ꝑſe agit ne a ſe agat ⁊cͣ. li. j. di. xxxij. 6Filio quare apropriatur virtus. li. j. diſt. xxxij. 26. ⁊ di.xxxiiij. 7.Filius an ſit ſapiens ſapientia genita vel ingenita. li.jͣ. di. xxxij. d.Filius an ſit ſapiens ſeipſo vl̓ ꝑ ſe ipm̄. li. j. di. xxxij. e.Filius quō poterat rogare qd̓ non rogabat ⁊ pater exhibere qd̓ non exhibebat. li. j. di. xliij. 6Filiū ⁊ ſpiritūſanctū ſufficienter ꝓcurare ſalutē noſtrāquō intelligit̉. li. ij. di. x. 6Filij quales nati fuiſſent ſi primi parentes non peccaſſent. li. ij. di xx. a.Filium non portare iniquitatem patris quō intelligiturli. ij. di. xxx. 13.Filiū poſſe aſſumere humanam naturam ⁊ nec patremnec ſpiritūſanctū quid impediat. li. iij. di. j. 27. ⁊. 28Ad idē. 33.Filiꝰ dci d̓r aliquid habere duplicit̓ ⁊ quō dicit̉ haberetotū a pr̄e quod habet. li. iij. di. j. 55Filiꝰ quare prius miſſus eſt in carnēqꝫ ſpūſſanctꝰ in mētem. li. iij. diſt. 57.Filiꝰ duplicē habꝫ ꝓprietatē reſpectu pr̄is. li. iij. di. iiij. 3Filiꝰ dei incarnatio vel conceptio an debeat apropriariperſone ſpūſſancti. li. iij. di. iiij. q. j. a.Filius dei eſt hō quare magis ꝓprie dicit̉ qͣꝫ ſic diuinanatura eſt homo. li. iij. di. v. 4.Filiū ſolum ſuſcepiſſe hominē in vnitatē ꝑſone nō ī vnitatē nature quō intelligit̉. li. iij. di. v. 6Filius dei aſſumpſit humanitatem an̄ ſit ꝯcedēda. li. iijdi. v. q. v. k. ℟. 48Flius dei eſt p̄deſtinatus an hec ſit concedenda. li. iij.

di. vij. q. j. d. ℟. 24. ⁊. 25Filius dei eſt homo ⁊ nō eſt p̄ſcitus ergo eſt p̄deſtinatꝰnō ſequit̉. li. iij. di. vij. 26Filius dei eſt p̄deſtinatus quare non admittit̉ niſi addatur ſcd̓m ꝙ homo. li. iij. di. vij. 30 ⁊ 31Filius dei p̄deſtinatꝰ eſt eſſe homo ſā hec ꝓpoſitio ſit vera. li. iij. di. vij. q. ij. e. ℟. 32.Filiatōes due an ſint in xp̄o. li. iij. di. viij. q. ij. e. v. 26.Filiatio quare non multiplicat̉ in xp̄o ſicut generatio.li. iij. di. viij. 27Filium nō oportet eſſe alium qͣꝫuis alia ⁊ alia generatiꝰne generet̉. li. iij. di. viij. 29.Filium eſſe ⁊ natum eſſe quō ſunt idem. li. iij. di. viij. 30Filiationē tꝑaleꝫ intelligere abſtracta filiatione eternaquō intelligit̉. li. iij. di. viij. 31.Filius naturalis quis dicat̉. li. iij. di. viij. 33.Filium ꝑ gratiam nō eſſe filium ꝑ naturam quō intelligitur. li. iij. di. viij. 34.Filium non eſſe pͥorem ſuo pͥncipio generante quō intelligit̉. li. iij. di. viij. 37.Filiatiōis qͣtuor differētie ⁊ eorū ſufficiētia. li. iij. di. x. 4Filium eſſo vnūquēqꝫ aut ꝑ naturam aūt ꝑ gratiā quointelligit̉. li iij. di. x. 5.Filius ꝑ nuncupationem quis ſit. li. iij. di. x. 6.Filij dei dicunt̉ xp̄s ⁊ homines necōnino vniuoce necoīno equiuoce. li. iij. di. iij. 8.Filij dei aliter ſumus nos aliter xp̄s. li. iij. di. x. 37Filiū dei an decuerit aſſumere hūanā naturā de maſſa ꝑditiomis ſiue de genere adā. li. iij. di. xij. q. j. a. ℟. 2.Filiū dei aſſumere humanā naturam. de maſſa viciataquadruplici ratione decuit ibidem.Filiū dei an̄ congruū fuiſſet aſſumere ip̄m adā. li. iij. di.xij. q. ij. b. ℟. 7. ⁊. per totum.Filius aliquis habens patrem ⁊ filiū quare maiori affectu āoris īclīat̉ ad filiū qͣꝫ ad preꝫ. li. iij. di. xxix. 29Filie lothnon excuſant̉ ab inceſtu. li. iiij. di. xxxiij. 2.Filiorū ſunt quatuor genera. li. iiij. di. xxxix. 25.Filius quare intimius attinet patri. li. iiij. di. xl. 1ꝯFilij ſpūales qui ſint. li. iiij. di. xlij. ſub littera a.FinisFinis alius ē vltimus alius finis ſub fine. li. j. di. j. 12.Finis d̓r bonus aut qͣꝫtum ad ſubſtantiam aut qͣꝫ tum adintentionē. li. j. di. j. 25.Finis d̓r multiplicit̓. li. j. di. xliij. 16.Finis principalior conditionis rerum quis fuerit. li. ij.di. j. q. j. i. ℟. 63.Finis artificis eſt dn̄plex vnus in ſe alter ī alio. li. ij. dixj. 40Finis ad quā res ordinant̉ eſt duplex. li. ij. di. xv. 27Finem eſſe magne dignitatis quomodo intelligit̉. jli. ij.di. xv. 29Finis ⁊ ſi ſit equaliter bonus nō tamen omnes volūtates ordināt̉ ⁊ approximāt illi fini. li. ij. di. xxxviij. 11.Finis ille quis eſt ex cuiꝰ bonitate voluntas eſt bona etad quem debent referri noſtre voluntates ad hoc ꝙſint recte. li. ij. di. xxxviij. q. ij. b. ℟. 12.Finis d̓r triplicit̓ ⁊ quolibet horū modorum charitaseſt finis bone voluntatis. li. ij. di. xxxviij. 13.Finem precepti eſſe chriſtum quomodo intelligit̉. li. ijdi. xxxvi. 14.Finis d̓r dupliciter .ſ. quo quieſcit̉ ⁊ in quo quieſcit̉. ſicetiā frui d̓r dupl̓r li. ij. di. xxxviij. 16Fine ſuo hīto quō d̓r volūtas qͥeſcere li. ij. di. xxxviij. 17