HAMMABURG. ECCL. PONTIF. LIB. III.

149

converti per homines suae linguae morumque similium quamper ignotas ritumque nationis abhorrentes personas; itaquenil a illi opus esse, nisi ut sua largitate et affabilitate redderetillos benivolos b et fideles, quos ad praedicandum gentibusverbum Dei paratos inveniret 0 . In qua exhortatione metro-politanus noster d orthodoxo regi consentiens, ea largitate,quam in omnes habuit, multo indulgentius uti coepit in epi-scopos gentium et legatos orientalium regum e . Quos tantahilaritate singulos recepit, tenuit dimisitque, ut eum, post-habito papa, quasi patrem multorum populorum ultro uni-versi expeterent, ingentia viro munera offerentes eiusquebenedictionem reportantes pro munere. Archiepiscopus itaquein legatione sua talis erat, qualem et tempora et mores ho-minem f mallent habere, ita affabilis, ita munificus, ita hospi-talis erga omnes homines s, ut parvula Brema ex illius magni-tudine instar Romae divulgata, ab omnibus terrarum partibuscatervatim 1 ' peteretur, maxime a septentrionalibus populis.Inter qiios extremi venerant Islani, Gronlani > Gothorumqueet Orchadum legati, petentes, ut illuc praedicatores dirigeret;quod et statim fecit 1 . Nam et in Daniam, Suediam k etNordwegiam 1 et in insulas maris ordinavit episcopos multos;de quibus et ipse gaudens dicere solebat: 1 Messis quidemmulta, operarii autem pauci. Rogate ergo Dominum messis,ut mittat operarios in messem suam’. Quorum speciosamultitudine tandem exhilaratus pontifex, primus omniumstatuit in Dania synodum celebrare cum suflraganeis suis,quoniam et temporis opportunitatem habuit, et quoniam millud regnum sufficientibus habundaret episcopis, et quoniammulta corrigi necesse fuerat in novella plantatione, sicut hoc n ,quod episcopi benedictionem vendunt, et quod populi decimasdare nolunt, et quod in° gula et mulieribus enormiter omnesexcedunt. Ad quae omnia Romani papae p fultus ? auctoritate,regisque Danorum promptissimum sperans auxilium, magni-ficum prorsus, ut semper solebat, concilium fieri voluit om-nium aquilonalium 1, episcoporum. Soli diucius expectabanturtransmarini. Ea res hactenus synodum remorata est; adcuius rei fidem praesto sunt epistolae, quas papa in Daniamlegavit episcopis ad synodum rebellibus, et ipsius archiepi-scopi litterae aliis directae. Ex quibus duarum exemplar hicponere duxi necessarium:

a) personas nilque 4. b) benevolos 3. 5. c) b. et devotos fidelesque ad p. g.v. D. (et add. 4) p. invenire 4. 5. d) noster deest 4. e) orientalium nationumregumque 4. M. in margine, f) hominum 3. 4. g) erga o. h. desunt 5. h) cater-vatim deest 4. i) Islandi, Gronlandi 3. k) Sueoniam 2. 1) Norveigiara 2.

m) quoniam deest 4. n) sicut et in hoc 3. o) deest 4. p) pontificis 4.q) deest 4. r) aquilonarium 3.

1) in legatione — fecit. Eadem fere verba leguntur supra 1. III, c. 23.

Ev. Matth.9, 37.