Print 
Kaiser Otto der Große
Place and Date of Creation
Page
476
Turn right 90°Turn left 90°
  
  
  
  
  
 
 

476

Rechtsspruch über das Kloster Farfa 971.

Streitigkeiten gelangte auch die Frage über den Besitz der AbteiFarfa hier zur Entscheidung. Dem neu und rechtmäßig gewähltenAbte Johannes nämlich bestritt der frühere Abt Hildebrand dasKloster/) das er einst von König Hugo um Geld gelaust hatte. Ob-gleich Hildebrand den unwürdigsten Lebenswandel geführt, mit seinerBeischläferin Inga mehrere Söhne und Töchter gezeugt und das reicheVermögen des Stiftes verpraßt hatte/) so hegte man doch einigesMitleid mit seinen grauen Haaren und gewährte ihm auf Lebenszeitzwei Klostergüter zum Nießbrauches) In Farfa aber, wo die Mönchegrößtentheils dem Beispiele von lasterhaften Aebten wie Campo undHildebrand gefolgt waren/) konnte jetzt endlich an eine Herstellungder tiefgesunkenen Zucht und des Besitzes gedacht werden. Um die Für-sprache des Bischofs Theoderich für diesen kaiserlichen Rechtsspruch, derdurch den Herzog Pandulf, den Grafen Petrus und den Kanzler Petrusgefällt wurde, zu gewinnen, hatte der Abt Johannes demselben dieLeiber der Heiligen Protns und Jacinthus geopfert?) Der Abt Paulus

äseurrsus, gui äieitur muro novo; tune so Imperators elarissimo idixlurima sui impsrii orllinans st äisponsns und weiterhin: ljuas omnia . .vsra ssss elarusrunt eoram ipsius impsratoris prassentia rssielsntidus ibiplurimis Ilitalias prineipibus, viäsl. vauäullo prineips et maredions st^.udsrto vurlisusi spiseopo atczus l?stro eomits st eetsris c^uam plurimisspiseopis eomitidus saesrüotibus lliaeonidus elsrieis etiam multis st laieis.Da Otto bereits Ostern in Ravenna feierte, so ist kein Grund, diese undatierteUrk. mit Stumpf erst in den December zu setzen.

>) Nor den Kaiser traten lodannss adbas wonastsrii sauetae ülariasund Ilolrlöxranäus ipsius monastsrii mouaedus, qui introgrsssi altsreariiutsr ss eoeperunt altis eontentionidus, guis iilorum addas ipsius mona-stsrii äsdsrst sass lsgalitsr, vgl. Ilugonis Osstruetio vartensis e. 13: dlarelriam vsro eum propsrassst (se. Otto) prslidatus lodannss eon-sseratus addas istius monastsrii rselamars eospit äs Ililcledranclo Invasors,<zui per tanta tewpora in psrtiuaeia tam erucleliter porssveraverat. (^usmvensranllus irnperator ante suam pressntiarn statim sxliideri prsvspiteum sua eoniugs Inga nomine villsntibus eunetis <gui aclerant.

ch Bgl. über Hildcbrand die vestruetio Varl. e. 5. 6. 7. II, wo es vonihm heißt: liäentsrgus eunetas üistradedat Lliis et üliabus czuos plurssdadedat res monasterii und totum czuocl in marelria srat donum prsclietimonastsrii potestativs tsnuit usgus all tempus Ottonis primi impsratoris;6atalog. alrdat. Marlens.: Ililäedranclus: ists eoueudinis st tiliis ue ülia-dus suis res duius monasterii >Isäit s88. XI, 580).

3) Urk.: quin Ilsläspranäus srat vetuius st plurium osuium atgussetatis üserspitas eonesäerent si vsl cluo loea, unäs vietum et vestitumeum estsris sidi sudieetis Iiadsrs potuisset . . nielril tarnen amplius guas-rsrst nee aliguam «zusrslam laeerst, vestruetio e. 13: super inpium c^uo-c>us Ililäsdranäum missrtus sst.

vestruetio varlens. v. 12: lllonaedi vsro siusäsm looi, <zui vi-vsntibus malis addatidus impie eum Ulis sgsrant, postsaguam sins rsetorsespsruut esss, non iam in monastsrio seä in villis esperunt Irsditarspudlies eum suis non clieam eonaudinis soll uxoridus, c>uia . . nuptialitsrillas suseipiedaut . . vuradantur clenigue guaseumc^us lliripers poterantüe monastsrio ste., vgl. vorher c. 0.

°) Vita veoileriei e. 16: Los (se. vrotum st laeintum) abdas czui-clsm ele monastsrio sanetae ülariae «juocl clieitur varlara vsnsradili pon-tiüei nostro, clum üs eausa sua eum apucl impsratorsm sidi llsri intsr-cessorem rogarst, rzuia nullo tantum muners eum cognovsrat «lslsetari,