Druckschrift 
Kaiser Otto der Große
Entstehung
Seite
460
Einzelbild herunterladen
 

460

Ausgang Adalberts. Otto in Calabrien 969.

Gemahlin Gerberga hinterließ er einen kleinen Sahn Otto Wilhelm/)der durch die List eines Mönches gerettet und . von seinem Stiefvater,dem Herzoge Heinrich von Burgund, aufgezogen, als Graf in Burgunddereinst die erste Rolle zu spielen berufen war. So kehrte das Ge-schlecht des Markgrafen Anskar an dieselbe Stätte ungefähr zurück,von wo es ursprünglich etwa achtzig Jahre früher im Gefolge Widosseinen Lauf nach Italien angetreten.

Durch Apulien setzte Otto zu Ende des vorigen oder An-fang dieses Jahres (969) seinen Marsch nach Calabrien weiterfort, begleitet von Pandulf dem Eisenkopfe, indem seine Scharendurch Raub und Brand das Land heimsuchten. Er feierte Ostern(11. April) hier im fernen Südens) und in einer acht Tage später

Ousm INSANU 8 Otto sxtsrminuvit ub Italiu, 86 Ü äslleisnts tvrru rsospsruut«UM muriu. Obi PSI' ti'iksuuium iuotutuo lluotibus svusit suptivus, vs-nisnoqus Xu^uotiäunum obiit psrsAilnus. (Nur ganz irrthümlich hat maudiesen Ort auf Augsburg gedeutet.) Den Zeitpunkt seines Todes hat inan indem Oktal, ro^um Ambros. (88. III, 217) zu finden geglaubt: IlersnAuriuost Xüalbsrtus . . rvAnavsrunt in pass uunos 12; st vlsosrunt ss poot-quum ooronum ueespsrant unnis 24 st inensso 4 st ctiss 5, d. h. bis zum29. April 975, eine Zeitbestimmung, die nur für Adalbert allein möglich wäre,vgl. Fietz Gesch. Berengars II S. 40 A. 7, der diesen Katalog als Okron. eom.Oupuas citiert! Sagenhaft meldet Donizo von ihm (V. blutkilckis v. 304 ff.):Vortis bis sxtitit urmik.), 8tans in oquo cisxtru si poreusoit ouu quenquum, ^wox eseiäit longe soneiso sspius osss. Aehnlich das Okrouis. Xovulis.(III e. 22) über Algisus. Bei Leo (Okronisu man. Ouoin. I s. 6l, 88. VII,623 n. q) heißt er Albertus stronuissimus vulcis vir.

0 Urk. Heinrichs II. sür S. Bcnigno vom Mai 1014 (Ilotkmuun Ool-leetio I, 246, 8t. 1621), worin er bestätigt omuiu pruoäiu illu st eortso,quus äsäit Otko qui st IVilslmuo oomss, tilius Xäulbsrti, nspoo Lsrsn-Kurii rsZis ipso loco inkru tinso Oongoburckius sx kusroäituts pursntumst propinquorum suornnr; Okron. 8. Lsni^ni Oivion. (Ouelisr^ 8pieiloK.I, 449): Osält iäsm ipss eoms8 Otto ouusto IlsniAno potootutsm Vivu-risnois villus pro uni,na Osnriei clueio, qui oum loco tibi ucioptuvit (ch 1002,Oct. 15 nach den Xnn. 8. Oolnmbue), st Asnitrioio ouus Osrbsrguo uxori8praeäieti cluoio us tilii sui IViäonis st Ilsrmitruäis uxoris. Vgl. über ihnHirsch Heinrich I, 382 — 388, der besonders auf liockulk. Oiubri Oiot.III e. 2 (Louqust Ilsens,i X, 27) verweist: VVillsrmus Ilsnrisi äusis pri-viAuus us Xäulbsrtl OonAoburäorum clueio tiliuo siäsm rsgi uliqusnckorsbsllio sxtitit . . qui lioet uävsnu pusr stiuin kurtim sublutuo u Oou-gobaräorum putriu inatriqus non mscliosritsr ustnts psr quenäam mo-nuebum rsckclituo in OurAUnOiu in tuntum eonvuluit, nt in clivitiio st inmilitiu non invenirotur ossunclus in putriu, daher in der Vitu 8. IVillslmiOivion. e. 17 (88. IV, 656): somito maximas purtis IjurAuncbus VVillsImo.lieber sein Ende s. Xnn. 8. üsnig-ni Oivion. 1026 (88. IV, 41): Ilos uunoobiit Otto IIurAUlläius oomeo; Okron. 8. Ilonigni (a. a. O. 460): Öo tsm-pors mortuuo sot Otto qui st IVillslmuo clietuo 68t somso uono vicisl.1017 st in kos ounsti OsniZni mouustsrio ospultuo, ubi st tilius siuoL0INS8 IViäo unts aliquot UNN08 turnulutuo iussbat. Gerade aus demGau von Ouche um Dijon stammte sein Geschlecht.

ch Xnn. Oobisns. 069: kos unno Imperator . . passim in Lulubriuoelsbruvit (daraus Xnn. 8uxo); Xnn. Oaoinutss 969: MUAUUS Otto Oala-briu inArs88U8 68t; Okron. 8ulernit. e. 170: Osincis Oulabrius tinibuovonit, inosnckiis, prueckutionibus vsksmsutsr sum vickslisst uttrivit. Auchbei Anselm (Oestu epioeop. Oeoü. e. 24) wird Oulubriu genannt.