Erhebung Adalberts und Tod Widos 25, Juni 965.
381
ihr leidenschaftliches Herz unter einem Nonnenkleide barg?) Nocheinmal leuchtete ihnen eben damals ein schwacher Hoffnungsschimmerauf, wenn nicht für ihre eigne, so doch für die Herstellung ihresSohnes auf den langobardischen Königsthron. Von einer Anzahlmisvergnügter Langobarden nämlich, dem Bischof Sigolf von Piacenzaund etlichen Grafen, wurde schon in diesem Frühjahre ein Aufstandgegen die deutsche Herrschaft versucht; Adalbert, von ihnen gerufen,und sein Bruder Wido schlossen sich sofort ihrer Erhebung an?)
Da sandte der Kaiser noch von Franken aus den Herzog Burchardmit einigen schwäbischen Mannschaften nach Italien. Mit ihnen undden treugebliebenen Lombarden schiffte dieser, um so rasch wie möglichdie Aufständischen zu treffen und mit ihnen zu schlagen, den Poabwärts und landete in der Gegend, wo dieselben sich aufhaltensollten. Als sein Heer eben au's Land gestiegen, sah es sich sofort —cs war am 25. Juni — von Adalbert hart angegriffen, MarkgrafWido aber mit vielen andern fiel im Kampfe, und der König mußtedie Flucht ergreifen?) die ihm in gewissen Berggegenden vorläufige
? Xnn. Hildes!,. 964: ibiqus (sc. ad castsllum Davsnbsrg) novis-simum dism prasssntis vitas dimisit; Oontin. lisAin. 966: blodsm LimoLsreußarius, c>uondam Italias rsx, sxul moritur et in HabeuberZ rs^iomors sepelitur; cuins vidua VVilla, antsquam sspslirstur, velum situsanctimonials assumpsit; Xrnulli Ossta arcbispp. Llsdiol. I c. 7: ubinon mntto post in amaritudins animas ciism clausit sxtrsmum. SeinTodesjahr hat noch dos Xccroi. Xuld. min. 966: IIsrnAsr rsx, Todesjahrnnd Todestag das Xscrol. Vuld. mai., den letzteren allein das Xscrol.IVsisssnburg., i», Llarias Vuldsnsis, LIerssburA., Vuldsnss: II Xnn. XuA.LsrenbLiius rsx oviit (Iloelimsr Vontss III, t54. 157, IV, 312. 453, NeueMitthcü. XI, 238, Forsch. XVI, 175). Gänzlich ohne Gewicht ist der Borwurf, denNicephorus Phokas gegen Otto erhob (Oiudprandi OsA. c. 4): IIsrsnAariost Xdelbsrto contra ins lasgus vitam abstulit. Otto II. nennt in einerllrk. voin 27. Juni 973 nuoddam nostri iuris prsdium civitstsm viciel.lapinberc norninatain (Lion, Iloica XXVIII a, 2ul) in der GrafschaftBertholds, vgl. oben S. 117 A. 5. Beatus Rhenanns (Rer. Osrmanic. I. II,p. 18!, XrAsntor. 1616) sagt von Bamberg: ubi rsAulus ilis sxut mortuussst (sc. LsrsnALrins) st monnmsntum babst.
Ausführlicher berichtet nur der Oontin. RsAin. 965. Die guidam sxRan^obardis werden erläutert durch das z. I. 966 erzählte: Li^oiknm Rlacsu-tinum spiscopum guosdamgus sx comitibus Italicis proptsr Xdaikertumpriori anno a ss ctsticisntss.
Ebd. a. 965: Ouos in prima tiuminis sgrsssious 7),dalbsrtus insilnit;ubi er trater eins IVido cum »Ins guam pluribus occubuit, ipss vsroXdalbertus vix Inga lapsus svasit; Xnn. Xinsidlsns. 965: Rurebardus duxItaliam bostiiitsr jn^rsssus bellum cum Xdalbsrto iniit; eogus In Autosiusgns kratrs LVidons intsrlscto »6 impsratorsm victor rsdiit; llsrmoXlbsns. ^d Ilsinric. imper. III c. 15 (88. XI, 628): 0 gnociss puZnavitprimus Otto cum rsz;s LerenAario, ubi multi baronss psrierunt sx utrogusalveario! landein so de campo belli proiseto tilioqus sius LVidons intsr-lscto Otto victor smieuit; Xrnulti Ossta arcbispp. Lied. I c. 8: Oots-lredus (974—979) . . contra tilios IIsrsnAarii dimicavit, gnorum LVidonsintsrtseto . . Xdslbsrtus . . lactus sst in divsrsa prolu^us. Den Tagbestimmt das Xecrol. LlerssburA. (a. a. O. S. 236): VII Xal. lul. Widotilius IIsrsuZarii rsgis obiit. Auf dieses Treffen bezieht Vogel (Rathcrins l,