Ottos Einzug in Rom 9ti2.
329
erschienen den Römern die deutschen Scharen, die vielfaches Kriegs-geräth auf Karren und andern Fuhrwerken hinter sich dreinschleppten.i)
Trotz der sich so laut äußernden Festfreude setzte der König diedem wetterwendischen Volke gegenüber nothwendige Vorsicht nicht ausdem Auge. Seinem Schwertträger, dem jungen Ansfrid von Bra-bant, der zugleich sein Vetter war/) soll er geboten haben, währender sein Gebet in der Peterskirche verrichte, unverrückt das Schwertob seinem Haupte zu halten. „Denn es ist mir wohlbekannt, sofügte er hinzu, daß meinen Vorfahren sich oft die Treue der Römerals unzuverlässig erwiesen hat, und ein verständiger Mann sieht auchferne Widerwärtigkeit im Geiste voraus, auf daß sie ihu nicht unver-hofft überwältige. Wenn wir hernach zum Monte Mario zurückkehren,magst du beten, soviel du willst."^) Von der Neronischen Wiese
Lnn. 962: Otto rex Romam paeilies acliit et amabilitsr sxesptus atguebonors itlie imperial! sublimatus sst; Oontin. ReZin. 962: Romas lavo-rabilitsr suseeptus aeelamations totius Romani populi et eiert ab apostolieolobanns . . Imperator et auAUstus vooatur st oräinatur; Xmi. Oilässk.,Oamberti 962: Otto rsx perrsxit Romam, eumgus lobannss papa gra-tantsr susoipiens bonoritioe super eatbeäram augustalem posuit st beus-äiotione atgus eonsserations sua tmpsratorsm tbeit; Xnn. Xltab. 962:Oclcln maior Italia subaeta . . a loanns papa Imperator eüdetus sst eumsumma Romanornm tripuäio; Rsnsitieti Obron. e. 36: Xciiatum sst ei
populus Romanus simul eum pontilies, et bonoriliee suseeptus, et in
aeeeissia apostolorum prineipis missas eslebrata, et iauctibus abstolisbonoriliee lauclatus et auAustus est appellatus; Oid. pontiüealis (^VatteriebRout. Rom. vitao I, 46): Ouius (so. lokannis) tsmporibus Otto Imperator Romavenisns ab oo bonorilios est suseeptus; blariani 8eotti Obronio. 983 (961):Otto rsx unAuitur in imperatorem ab lobanne papa; Rransl. 8. Xlexauäri(8ebannat Vinclsmias litsr. II, 73): iV ine. äom. 962 aeesrsitus a loanue8. Rowanas sectis antistite Otto au^ustus pro ctivinis restauranciis nsAotiisRomam venit, ibicpre eoronam imperialem <Is altari 8. I'stri . . aeeipsre
msruit; Obron. 8aleruitan. e. 169: eum sua eoniuZs XiclslAaiLa; Vita
blabtbilä. ant. e. 13: eum uxors eoronatus (post e. 21); ilnn. 8anAall.mai., 8. Ronilaeii, Oobiens. 962, Rarlens. 9,9 (88. XI, 588), Lsnevsnt.8. Xa^ari! 963. Verwechselung mit Aruolf scheint es, wenn der spätere Ademarschreibt (llistor. I. III e. 22>: Romam aÜAressus sst st elausa est ei eivitasprasliumgus ingens extitit intsr Laoarios st Romanos. Rt Oto vietorinAressus urbsm eoronatus sst ab Oetaviano papa.
>) Reusäieti Obron. e. 36 : Insuper boe babsbat Zens gus Ouinulavoeabatur sarraeinss st earros et maebina portantss. Rrat enim aspeetussorum orribilis et eurbis properantes, earpsntss iter, st acl preliumut lerro stantes. Vgl. was Liudprand den griechischen Kaiser über die Schwer-fälligkeit der deutschen Bewaffnung sagen läßt, Os^. e. 11.
2) Vgl. über diese Verwandtschafi Wilmans Kaiserin!, der Provinz West-falen I, 438. Jcdcnsalls möchte ich auch einen Zusammenhang mit dem Psalz-grafcn Ansfrid muer Lothar II. vermuten, der in den Gauen Hattuaria undDarnau begütert war (Obronie. I,aurssbam., 88. XXI. 362. 369. 370).lieber seine Grafschaften s. ebd. p. 393: in pago Osbsenclron in praesiäatu^nslricli eomitis ;z. I. 969), Xlportus Oe cliversit. tempor. I e. 11: Xns-sriäus in Rratnspantium ünibus eomss.
Rbietm. IV e. 22: Oeinäe rsäsunclo acl montem 6-auäii, czuantumvolueris, orato. Giesebrecht (Deutsche Kaiserzeit I, 833) diese Stelle scheintmir (auf die Vehse, Leben Kaiser Ottos S. 272 zuerst ausmcrksam gemacht hat)nicht richtig verstanden zu haben, denn weshalb sollte Ansfrid am Monte Mario