I'IUEIIHICII ZaKNCKE,
I 18
et se ad /idem prislinam et ad suum dominium sali Iribulo se conversuros et re-versuros spoponderunt. Quod cum presbiter Johannes fucere proposuissel, ex-lunc tres reges beati ipsum in somnis monuerunl et ne Neslorinis auxilium velconsilium ferrel inhibuerunl u. s. w. Tarnen Neslorini consiliarios presbiteriJohannis immeribus circumvenerunl, quod presbitero Iohanni dixerunl, somnianon deberet curare, sed ipsum in eorum auxilium incitaverunt, quod David,suum primogenitum, cum valido exercilu in auxilium misit Neslorinis, quemTartari cum Neslorinis et omni exercilu sao inlerf'ecerunl el quam plurimus lerraset regna presbitero Johanni abslulerunt; el quam plurima alia sibi abslulissent,sed presbiler Johannes poenilencia duclus auxilium Dei et Irium reguin beulo-rum invocavil et imploravit, qui tune de nocte cum validissimo exercilu impc-ratori Tarlarorum in somnis apparuerunt horribiliter el praeceperunl, nt a per-seculione presbileri Johannis et suarum terrarum stulim desisleret el cum ipsopacem el firmas amicicias et treugas inirel el facerel inter ipsos perpelue dura-luras [horribiliter praeceperunl], sed lerras presbitero Johanni propler eins in-obedienciam ablatas obtinerel in memoriam, ul suis posieris el aliis Iransiret inexemplum. Unde ipse imperator Tarlarorum hac Visione perlerrilus, licet essetabsque lege tune genlilis, tarnen statim legatos suos misit ad presbiterum Jo-hann em el perpeluam pacem el finnam amiciciam secwn fecil el iniil, ila scilicet,quod in perpetuum primogenilus an ins /iliam alterius recipere deberet in con-Ihoralem, el talis pax, amicicia el conlraclus est inter ipsos in hodiernum diem,u. s. w. Et sic isti Neslorini fuerunt deleti et de regnis et lerris eorum expulsi.
Man erkonnl die einzelnen Quellen, aus denen diese Erzählungzusaimnengediclitel ist. Der Presbyter Johannes wird noch als dergegenwärtige Herrscher dieser Inder angesehen. Nachdem dann aus-führlich von der Verehrung, der die heiligen drei Könige in Indien nochgenossen, die Rede gewesen und gesagt ist, dass die Inder gerne nachKöln wallfahrten würden, wenn nur die Kälte es ihnen gestaltete,heisst es weiter (noch in Cap. XLV) : Sed cum l/ierusulcm el ad aliascirca partes huli pcrveniuid, omnia quae de regibm el principibus , lerris clregnis islarum parlium cismarinarum cl special Her de Iribus regibm cl Co-lunia el eins dem el populu possuni inquirere et invesliqure , sitb aUcuiiisepiscopi vel principis sigillo vel liltera scripta pclunl el recipiunl, ul presbi-lero Johanni el palriarchae Thoinue certiiis possinl millere el dcmonslrure.
Dass Johannes den Presbyter im fernen Osten Asiens suchte,beweist schon die Erzählung von den Tartaren. Es schhesst dasindess nicht aus, dass die Christen, die in Jerusalem die erwähntenNotizen sammelten, in Wirklichkeit Abessinier waren, die, wie wiraus einei Reihe von Zeugnissen aus verschiedenen Jahrhundertenwissen, vielfach nach Jerusalem pilgerlen.