317

ad liviam aygvstam.

At comitum squalcnt immissis ora capillis, 2g5

Infelix, Druso sed pia, turba, suo.

Quorum aliquis, tendens in te sua brachia, dixit,

Cur sine me, cur sic incomitatus abis?

Quid referam de te, dignissima coniuge Druso,

Atque eadem Drusi digna parente nurus? 30c

Par bene compositum; iuvenum fortissimus alter,Altera tarn forti mutua cura viro.

Fcmina tu princeps; tu filia Caesaris: illiNec minor es magni coniuge visa Joris.

Tu concessus amor, tu solus et ultimus illi, 3o5

Tu requies fesso grata laboris eras.

Te moriens per verba norissima questus abesse:

Et mota in nomen frigida lingua tuum.

Infelix recipis, non quem promiserat ipse:

Nec qui missus erat: nec tuus ille redit. D 10

Nec tibi deletos poterit narrare Sygambros,

Ensibus et Suevos terga dedisse suis;

Fluminaque, et niontcs, et nominamagna locorum:

Et si quid miri vidit in orbe novo.

Frigulus ille tibi, corpusque refertur inane: 3:5

Quemque premat sine te, sternitur ecce! torus.

Quo raperis, laniata comas, similisque furenti?

Quo ruis? attonita quid petis ora manu?

IIoc. fuit Andromache, cum vir, religatus ad axem,Tcrruit admissos sanguinolentus equos. 32c

Hoc fuit Eradne, tune cum ferienda coruscisF'ulminibus Capaneus impavida ora dedit.

Quid mortem tibi moesta rogas? amplexaquenatos,Pignora de Druso sola relieta tenes?

Et modo per somnos agitaris imagine falsa, 3a5

Teque tuo Drusuin credis habere sinu?

Et subito tentasque manu, sperasque receptum;Quaeris et in vacui parte priore tori?

Ille pio, si non temere haec ereduntur, in arvo

Inter honoratos excipietur avos: 33o