294 P. OVIDII NASON1S

Si quis amas, nec vis; facito contagia vitcs.llaec etiam pecori saepe nocere solent.

Ci5 Dum spectant uculi Iaesos, laeduntur et ipsi:Multaque corporibus transitione nocentIn loca nonnunquam siccis arentia glebisDe prope cuiTcnti ilumine manat aqua.

Manat amor tectus, si non ab ainantc recedas:620 Turbaque in hoc omnes ingeniosa sumus.

Alter item iam sanus erat; vicinia laesit.

Oecursuin dominae non tulit ille suae.

Vulnus in antiquum rediit male lirma cicatrix;Successumque artes non habuere meae.

6a5 Proximus a tectis ignis defenditur aegre:

Vtile iinitimis abstinuisse locis.

Nec, quae ferre solet spatiantem porticus illam,Te ferat: ollicium neve colatur idem.

Quid iuvatadmonitutepidamrecalescere meutern63o Alter, si possis, orbis habendus erit.

Non iacile esuriens posita retinebere mensaEt multain saliens incitat unda sitim.

Non facile est risa taurum retinere iuvenca:Fortis equus visae semper adhinnit equae.

635 Ilacc ubi praestiteris, ut tandem littora tangas,Non satis est ipsam deseruisse tibi.

Et soror, et mater valeant, et conscia nutrix:

Et quidquid dominae pars erit ulla tuac.

Nec veniat servus: nec llens ancillula licturn64o Suppliciter dominae nomine dicat, Ave.

Nec, si scire voles, quid agat tarnen illa, rogabis.

Profer: erit lucro lingua retenta suo.

Tu quoque, qui caussam liniti reddis amoris,Deque tua domina multa querenda refers;

645 Parce queri. melius sic ulciscere taccndo;

Dum desideriis effluat illa tuis.

Et malim taceas, quam te desisse loquaris.

Qui nimiurn multis, Non amo, dicit; amat.