REMEDIA AMORIS. 291

Postera lux ailent; careant tua verba querelis: '

Et nulla in vultu signa dolentis habe. _ biolani ponet fastus, cum te languere videbit:

Hoc etiam nostra munus ab arte feres.

Te quoque falle tarnen, necsit tibi finis amandi.

Propositis frenis saepe repugnat cquus.

Vtilitas lateat; quod non protitebere, fiet. 5i5

Quae nimis apparent retia, vitat avis.

Ne sibi tarn placeat, quo te contemnerc possit;

Sume animos: animis ccdat ut illa tuis.

Ianua forte patet; quamvis revocabere, transi.

Est data nox: dubita nocte venire data. 5^0

Posse pati facile est; tibi ni sapientia desit,

Promtius e facili gaudia ferre licet.

Et quisquam praecepta potest inea duravocare?

En! etiam partes conciliantis ago.

Nam, quoniam rariant animi, variamus et artes. 5a5Mille mali species, mille salutis erunt.

Corpora vix ferro quaedam sanantur acuto :

Auxilium multis succus et herba fuit.

Mollior es, nec abire potes, vinctusque teneris;

Et tua saerus Amor sub pede colla premit; 53oDesine luctari; referant tua carbasa venti:

Quoque vocant fluctus, bac tibi renius oat.

Explenda est sitis ista tibi, qua perditus ardes.

Cedimus: e medio iam licet anine bibas.

Sed bibe plus etiam, quam quod praecordia 535

poscunt:

Gutture fac pleno sumta redundet aqua.

Perfruere usque tua, nullo prohibente, puella.

lila tibi noctes auferat, illa dies.

Taedia quaere: malis faciunt et taedia finem.

Iam quoque, cum credas posse carere, inane. 54oDum bene te cumules, et copia tollat amorem;

E fastidita non iuret isse domo.

T 2