200

P. OVIDII NASONIS

475 Est, ait Atrides, illi quam proxima forma;

Et, si prima sinat syllaba, »amen idem:

Haue mihi, si sapiat, per se conccdat Acliilles:

Sin minus; imperium sentiatille meum.

Quod si quis restrüm factum hoc incusat, Achivi;48o Est aliquid valida sceptra teuere manu.

Nam, si rex ego sum, nec mecum dormict illa,

In mea Thcrsites regna, licebit, cat.

Dixit; ct hanc hahuit solatia magna prioris:

Et prior est cura cura sepulta nova.

485 Ergo assume novas, auctore Agamcmnone, flam-

liias;

Vt tuus in hivio distineatur amor.

Quaeris, uhi invenias? al tes, i, perlege nostras.

Plena puellarum iam tibi navis eat.

Quod si quid praecepta valent mea, si quid Apollo4go Vtile mortalcs perdocet ore meo;

Quamvis i.nfelix media torreberis Aetna;

Frigidior glacic fac videare tuae.

Et sanum simula; ne, si quid forte dolebis,Sentiat: et ride, cum tibi ilendus eris.

4g5 Non ego te iubeo modias abrumpere curas:

Non sunt imperii tarn fera iura mei.

Quod non es, simula; positosque imitarefurores:

Sic facies rere, quod meditatus eris.

Saepe ego, 11 c biberem, volui dormire videri:

5oo Dum videor, somno lumina ricta dedi.Deceptum risi, qui se simulabat amare;

ln laqueos auceps decideratque suos.

Intrat amor meiites usu: dediscitur usu.

Qui poterit sanum lingere, sanus erit.

5o5 Dixerit, ut venias pacta tibi nocte, renito:Veneris, et fuerit ianua clausa; feras.

Nec die blanditias, nec fac convieia posti,

Nec latus in duro limine pone tuum.