AKTIS AMATOllIAE LII5. III. 273

Anxia, Procri, lates. solitas iacet ille per herbas:

Et, Zcphyri molles, Auraque, dixit, ades.

Vt patuit miscrae lucundus nominis error;

Et mens, et rediit verus in ora color. 700

Surgit; et appositas agitato corpore frondesMovit, in amplexus uxor itura viri.

Ille feram sonuissc ratus, iuveniliter arcumCorripit: in dextra tela fuerc manu.

Quid facis, infelix! non est fera: supprimc tela. 735Me miserum! iaculo lixa puella tuo est.

Hei mihi! conclamat, lixisti pectus amicum.

Ilic locus a Cephalo vuluera semper habet.

Ante diem morior, sed nulla pclliee laesa:

Hoc faciet positac te mihi, terra, Icreni. 740

Nomine suspectas iam Spiritus exit in auras:

Labor io! cara lumina conde manu.

Ille sinu dominac morientia corpora moestoSustinet; et laerimis vulnera saeva lavat.

Exit, et, incauto paulatim pectore lapsus, 7V5

Excipitur miseri Spiritus ore viri.

Sed repetamus iter. nudis mihi rebus agendum est,

Vt tangat portus fcssa carina suos.

Scilicet exspectes, dum te in convivia ducam,

Et quaeras monitus hac quoque parte meos? 700Serareni; positaque decens inccdc lucerna.

Grata mora est Veneri: maxima lena mora est.

Etsi turpis eris, formosa rideberc potis:

Et latebras vitiis nox dabit ipsa tuis.

Carpe cibos digitis; est quiddam gestus edendi: 755

Ora nee immunda tota perunge manu.

Neve domi praesume dapes: et desine, citraQuam capies paulo, quam potes esse, minus.Priamides Helenen aride si spectet edentem,

Oderit; et dicat, Stulta rapina mea est. 7G0

Aptius est, deceatque magis potare puellas.

Cum Veneris puero non male, Bacche, facis.

Ov. T. I. S