XXV. ATTICÜS. CAP. XXI. 127

ret, quid curac sibi haberct, certiorem faceret Allicum.5. Hoc quäle sit, faeilius existimabit is, qui iudicarcpoterit, quantae sit sapientiae, corum relinerc usumbenevolentiamque, inter quos maximarum rerum nonsolum aemulalio, sed obtrectatio tanta intercedcbat,quantam fuit incidere necesse inter Caesarem atqueÄntonium, quum se uterque principem non solum ur-bis Romanae, sed orbis terrarum esse cuperet.

XXI. Tali modo quum septem et Septuaginta an-nos complesset, atque ad exlremam senectutem nonminus dignitate, quam gratia fortunaque crevissot,,(multas enim hereditates niilla alia re, quam bonitate,est consecutus) tantaque prosperitate usus esset valclu-dinis, ut annis triginta medicina non indiguisset: 2. na-ctus est morbum, quem initio et ipse et medici contem-serunt. Nam putarunt esse tenesmon, cui remedia ce-leria faciliaque proponebantur. 3. In hoc quum tresmenses sine ullis doloribus, praeterquam quos ex cu-ratione oapiebat,consumsisset: subito tanta vis morbiin imuni intestinum prorupit, ut extremo tempore perlumbos fistula puris eruperit. i. Atque hoc prius-quam ei accideret; postquam in dies dolores accrescerefebresque aceessisse sensit, Agrippam generum ad seaccersiri iussit, et cum eo L. Cornelium Balbum Sex-tumque Peducaeum. 8. IIos ut venisse vidit, in cubi-tum innixus: Quantam, inquit, curam diligenliamquein valetudine rnea tuenda hoc tempore adhibuerim,quum vos testes habeam, nihil necesse est pluribus ver-bis commemorare. Quibus quoniam, ut spero, satisfeci,[me nihil reliqui fecisse, quod ad sanandum me perti-neret,] reliquum est, ut egomet mihi consulam. 6. Idvos ignorare nolui. Nam mihi stat, alere morbum de-sinere. Narnque his diebus quidquid cibi [potionis-