■100 XXII. IIAMILCAR. CAP. II. III.

Sicilia decederent: 6. succumbenle patria, ipso peri-turum se potius dixerit, quam cum tanto flagitio do-mum rediret. Non cnim suae esse virtutis, arma, apatria accepta ad versus liostes, adversariis tradere.lluius pertinaciae cessit Catulus.

II. At ille, ut Carthaginem venit, multo aliter, acsperabat, rempublicam se habentem cognovit. Nam-que diuturnitate extcrni mali tantum exarsit intestinumbellum, ut numquam pari periculo i'uerit Carlliago,nisi quum deleta est. 2. Primo mercenarii militcs,qui ad versus Romanos fuerant, desciverunt: quorumnumerus erat viginti millium. Ili totam abalienaruntAfrieam, ipsam Carthaginem oppugnarunt. 3. Qui-bus malis adeo sunt Pocni perterriti, ut etiam auxiliaa Romanis petiverint, eaquo impetrarint. Sed extre-rao, quum prope iam ad desperationem pervenissenl,llamilcarem imperatorem fecerunt. 4. Is non solumliostes a muris Carthaginis removit, quum ampliuscentum miilia facta essent armatorum; sed etiam eocompulit, ut, Iocorum angustiis clausi, plures fame,quam ferro, interirent. Omnia oppida alienata, in bisUticam atque Hipponem, valantissima totius Afrioae,restituit patriae. 8. Neque eo fuit contcntus, sed etiamfrnes imperii propagavit, tota Afrioa tantum otium red-didit, ut nullum in ea bellum videretur mullis annisfuisse.

III. Rebus bis ex sententia peractis, fidenti animoatque infesto Romanis, quo facilius causam bellandireperiret, effecit, ut imperator cum exercitu in Ilispa-niam mitleretur, eoque seoum duxit lilium Ilanniba-lern, annorum novem. 2. Erat praeterea cum eo ado-lescens illustris, formosus, Ilasdrubal, quem nonnullidiligi turpius, quam par erat, ab Hamilcare loqueban-