70

XV. EPAJIINONDAS. CAP. X.

tii; neque tarnen prius pugna cxcesserunt, quam re-pugnantes prolligarunt. 3. At Epamiuondas quumanimadvcrteret, mortifcrum se vulnus accepisse, simul-que, siferrum, quod ex hastili in corpore remanserat,extraxisset, animam statim emissurum: usque co reti-nuit, quoad renuntiatum est, vicisse Boeotios. 4. Idpostquam audivit; satis, inquit, vixi: invictus enimmorior. Tum ferro extracto confestim exanimatus est.

X. Ilic uxorem numquam duxit. In quo quumreprehenderetur a Pelopida, qui fdium habebat infa-mem, maleque eum in co patriae consulere diceret,quod liberos non relinqueret: 2. Virls, inquit, ne tupeius consulas, qui talem ex te naturn relicturus sis.Neque vero stirps mihi polest deesse. Namque ex menatam relinquo pugnam Leuclricam, quae non modo mi-hi superstes, sed eliam immortalis sit necesse est. 3.Quo tempore, duce Pelopida, exsules Thebas occupa-runt, et praesidium Lacedaemoniorum ex arce expule-runt, Epaminondas, quamdiu facta est caedes civium,domo se tenuit: quod neque malos defendere volebat,neque impugnare, ne manus suorum sanguine cruenta-ret. Namque omnem civilem victoriam funestampu-tabat. Idem, postquam apud Cadmeam cum Laeedae-moniis pugnari coepit, in primis stetit. 4. Huius devirtutibus vitaque satis erit dictum, si hoc unum adiun-xero, quod nemo eat infitias, Thebas et ante Epaminon-dam natum, et post eius inleritum, perpetuo alieno pa-ruisse imperio; contra ea, quamdiu ille praefuerit rei-publicae, caput fuisse totius Graeciae. Ex quo intelligipotest, unum hominem pluris, quam civitatem, fuisse.