39

IX. CONON. CAP. II. III.

II. Rebus autem affliclis, quum palriam obsideriaudisset, non quaesivit, ubi ipse tuto viveret, sed undepraesidio posset esse civil:>us suis. Itaque contulit sead Pharnabazum, Satrapen Ioniae et Lydiae, eumdem-que gencrum regis et propinquum: apud quem ut mul-tum gratia valeret, multo labore multisque ollecit peri-oulis. 2. Nam quum Lacedaemonii, Atheniensibusdevietis, in soeietate non manerent, quam cum Artaxer-xe fecerant, Agesilaumque bellatum misissent in Asiam,maxime impulsi a Tissaplierne, qui ex intimis regis abamicitia eius defecerat, et cumLacedaemoniis coierat so-cictatem: liuno ad versus Pliarnabazus habitus est im-perator; re quidem vera exercitui praefuit Conon, eius-que omnia arbitrio gesta sunt. 3. Ilic mul tum ducemsummum Agesilaum impedivit, saepeque eius consi-liis obstitit; neque vero non fuit apertum, si ille nonfuisset, Agesilaum Asiam Tauro tenus regi fuisse cre-pturum. 4. Qui posteaquam domum a suis civibusrevocatus est, quodBoeotii et Athenienses Lacedaemo-niis bellum indixerant, Conon nihilo secius apudprae-fectos regis versabatur, hisque omnibus maximo eratusui.

III. Defecerat a rego Tissaphernes, neque id tarnArtaxerxi, quam ceteris, erat apertum. Multis enimmagnisquo meritis apud regem, etiam quum in officionon maneret, valebat. Neque id mirandum, si non fa-cile ad credendum adducebatur, reminiscens, eius seopera Cyrum fratrem superasse. 2. Iluius accusandigratia Conon a Pharnabazo ad regem missus, postea-quam venit, primum ex more Persarum ad cbiliar-clium, qui secundum gradum imperii tenebat, Tithrau-sten accessit-, sequo ostondit cum rege colloqui volle.Nemo enim sine hoc admittitur. 3. Huic ille, Nullet,