• II. TIIEMICTOCLES. CAP. X. i5

culo est libcratus. &. Nunc autcrn ad Ic confugi, exa-gitalus a cuncla Graecia, luampetens amicitiam: quamsi ero adeptus, non minus me bonum amicum habebis,quam forlem inimicum ille expertus est. Ea autem rogo,ut de his rebus, de quibus tecum colloqui volo, annuummihi iempus des, eoque transaclo ad te venire paliaris.

X. Hui ns rex animi rnagnitudinem admirans, cu-picnsque talem virum sibi conciliari, vcniam dcdit.Ille omne id tempus literis sermonique Persarum dodit:quibus adeo eruditus est, ut multo commodius dicaturapud regem verba fecisse, quam hi poterant, qui inPer-side crant nati. 2. Ilic quum multa regi esset pollici-lus, gratissimumque illud, si suis uti consiliis yollet,illum Graeoiam bello oppressurum; magnis muncribusab Arlaxerxe donatus in Asiam rediit, domiciliumqueMagnesiae sibi constituit. 3. Namque hanc urbem eirexdonarat, his quidem verbis, quae ei panem praebe-rel: ex qua regione quinquaginta talenta quotannis re-dibaut; Lampsacum autem, unde vinum sumeret; My-untem, ex qua opsonium haberet, Iluius ad nostrammcmoriam monumenta manserunt duo: sepulcrumprope oppidum, in quo est sepultus; statuae in foro Ma-gnesiae. 4. Do cuius rnorte multimodis apud pleros-que scriptum est; sed nos eundem potissimum Thucy-didem auctorem probamus, qui illum ait Magnesiaemorbo mortuum, neque negat, fuisse famam, venenumi sua sponte sumpsisse, quum se, quae regi de Graeciaoppriinenda pollicitus esset, praestare posse desperaret.Idem, ossa eius clam in Atlica ab amicis sepulta, (pio-niam legibus non concederetur, quod prodilionis essetdamnatus, memoriae prodidit.