Druckschrift 
[1] [Hauptbd.] (1846)
Entstehung
Seite
240
Einzelbild herunterladen
 

240

VON DEN SIEBEN MEISTERN.

Wie sy do hasz gen im gewan,

Vnd zeich in vor dem keyszer an,

Er wolt sie gelestert han,

Vnd hette mit im getragen an,

5 Das er in wolt gctott han.

Do wart sie ofl'enberlich jehen,

Das es ir leider were beschehen,

Vnd bat gnode; dy wart ir nicht.

Do wart sie vestiglich gestrickt© ©

10 An eins pferdes zagel für war,

Vnd wart gehencket dor noch zeliantVnd zu letzt gar verbrant.

Do wart der schalck auch aussz gesleylTtVnd vber stock vnd stein gesweyfft,

15 Vnd wart auch nit vennitten,

Er wart tzu stucken gesmitenVnd für dy hu nt gcstrewet.

Des vrteils wart erfrewetAlle, die es worent sehen;

30 Dy sprochent: Im ist recht geschehen.Dor noch starke der keyszer PrincipianVnd richete DyacletianSein sun noch im manig jor;

Vnd sein meyster, dy er für wor35 Hett bey im lang zyt,

Die in lerten vor vnd sit,

Das er wisze vnd riebe wart,

Wann sie worent vff in gekart,

Das sie heilen vor aller nolt30 Für in gegangen in den tott.

Des woren sic behüt vnd behendeVntz an irs lieps ende.

Hye endet sich das gedichteDer sieben meyster gcrichte.

35 Amen. Amen.

16. ?gesniten. 22. ?rtchsete.