DE AMICITIA CAP.19. 20. 50

amicis. Q. rero Maximum fratrem, egregium virum,omnino sibi nequaquam parem, quod is anteibat ac-tate, tamquam superiorem colebat, suosque omnes,per se esse ampliores volebat. 70. Quod faciendumimitandumque estOmnibus: ut, siquampraestantiamvirtutis, ingenii, fortunae consecuti sunt, impertiantea suis, communicentque cum proximis: ut, si paren-tibus nati sint humilibus, si propinquos habeant im-becilliores vel animo rel fortuna, eorum augeantopes, eisque honori sint et dignitati: ut in fabulis,qui aliquamdiu propter ignorationem stirpis etgene-ris in famulatu fuerint, quum cogniti sunt, et autDeorum aut Regum filii inrenti, retinent tarnen ca-ritatem in pastores, quos patres multos annos esseduxerunt. Quod multo profecto magis in veris pa-tribus certisque faciendum. Fructus enim ingenii etvirtutis omnisque praestantiae tum maximus capi-tur, quum in proximum quemquc confertur. XX. 71.Ut igitur ii, qui sunt in amicitiae coniunctionisquenecessitudine superiores, exaequare se cum inferio-ribus debent: sic inferiores non dolere, sc a suis autingenio aut fortuna aut dignitate superari. Quorumplerique aut queruntur semper aliquid, aut ctiam ex-probrant: eoque magis, si habere se putant, quod of-ficiose et amice et cum labore aliquo suo factumqueant dicere. Odiosum sane genushominum, ofliciaexprobrantium: quae meminisse dcbet is, in quemcollata sunt, non commcmorare, qui contulit. 72.Quamobrem ut ii, qui superiores sunt, suhmittere sedebent in amicitia: sic quodam modo inferiores ex-tollere. Sunt enim quidam, qui molestas amicitiasfaciunt, quum ipsi se contemni putant: quod nonferecontingit, nisiiis, qui etiam contemnendos se arbi-trantur; qui hac opinione non modo verbis, sed etiamopere lcvandi sunt. 73. Tantum autem cuique tri-buendum, primum, quantum ipse ellicere possis;