^iIipp 2Cugii|t unb 9 ttd)«vb in “ptolemaiö. 379
jtdnbiger Erfüllung untreu ju werben; unb ba§ bie bon 3 ^'-iljm borgefcfjügtc ^rdnflicfjfeit ntc^tö alö ein leerer SQor*tvanb geraefen fet) 27 ).
07) „Ut honestam, fctat ÜßUfielmoon 9 ?cwbribge ( 1 . c. ) disccssiouiscausam praetcxeret, percgrini aöyiajncndacitcr causari molestiam cre-debatur.“ 5 £gl. I\adulphi Cogges*halc Ghron. angUcanurn p.gig, acf>bcc ^Behauptung beb Gaufrib Söini*rauf (in. su. 32 . p. 343. 34-j} warenbie Stanjefen fclbfr fehl* unaufrlebcnmit bei* befeftteunigten Slbrcifc ihreötfbnlgS unb numfehten ihm aKeölln*gliuf auf ben üßcg („jam reecssuroimprccabanlur quiequid adversita*tis vel infortunii pomerit in hacvita miscranda cuiqnam murtaliumingnterc“), £)ie franjbfifchen Ge*fthitbtft&rciOer behauste»/ Philipp Stu«
gttfl habe bie Slücffche ecfr nach an*gehörtem SKathe feiner Marone unbmit bereu SimbifUgung („habitocuraprincipibus suis familiari consiüoacceptaquc lioentia.“ Rigord. ,,dcconsilio suorum iidclium.“ Guil.Armor.) hefrhloffcn. Stichorb brueftefich in einem von Stogerius bc Jpo*©eben (fol. 3971*-) mitgcthciltcn Briefeüber bie SKücfCeht bcS ÄbnigS oouß-ranfreich fehr darf alfo auS : »postrecessiun regis Franciae a nobis, quiita turpiter peregrinationis suaepropositum ct votura contra volun-.tatem Dei reliquit in opprobriumaetQnmm sui ct regni ipsius“ etc.