20 CATO MAIOR

essent, sed facere nolle. Multa in nostro collegiopraeclara: sed hoc, de quo agimus, in primis, qnod,ut quisque aetate antecedit, ita sententiae principa-tum tenet: neque solum lionore antecedentibus, sediis etiam, qui cum imperio sunt, maiores natu augu-res anteponuntur. Quae sunt igitur voluptates corporis cum auctoritatis praemiis comparandae? Qui-bus qui splendide usi sunt, ii mihi videntur fabulamaetatis peregisse, nec, tamquam inexercitati histrio-nes, in extremo actu corruisse. 05. At sunt morosiet anxii et iracundi et difliciles senes: si quaerimus,etiam ara-i. Sed haec morum vitia sunt, non sene-ctutis. Ac morositas tarnen, et ea vitia, quae dixi,hubent aliquid excusationis,non illius quidemiustae,sed quae probari posse videatur. Contemni se pu-tant, despici, illudi. Praeterea in fragili corporeodiosa omnis offensio est. Quae tarnen omnia dul-ciora sunt et moribus bonis et artibus; idqne tum invita, tum in scena intelligi potest ex iis fratribus,qui in Adelphis sunt. Quanta in altero duritas, inaltero comitas! Sic se res habet. Ut enim non omnevinum, sic non omnis ae'tas vetustate coacescit. Se-veritatem in senectute probo; sed eam, sicut alia,modieam: acerbitatem nullo modo. Avaritia verosenilis quid sibi vclit, non intelligo. 66. Potest enimquidquam esse absurdius, quam, quo minus viae rc-stat, eo plus viatici quaerere?

XIX. Quarta rostat caussa, quae maxime angereatque sollicitam habere nostram aetatem videtur,appropinquatio mortis; quae certe a senectute nonpotest longe abesse. O miserum senem, qui, mortemcontemnendam esse,in tarn longa aetate non viderit!quae aut plane negligenda est, si omnino exstinguitanimum, aut etiam optanda, si aliquo eum deducit,ubi sit futurus aeternus. Atqui tertium certe nihilinveniri potest. 07. Quid igitur timeam, si aut non