7

DE SENECTUTE CAP. 5. 6.

psisse se dicit, vixitquc quinquennium postea: cuiusmagister Leontinus Gorgias centum et septem com-plevit annos; neque umquam. in suu Studio atqueupere cessayit. Qui, quum ex eo quaereretur, curtamdiu vellet esse in vita: nihil habeo, inquit, quodincusem senectntem. Praeclaruin responsum et doctohominc dignum! 14. Sua enim vitia insipientes etsuam culpam in scnectutem conferunt. Quod nonfaciebat is, cuius modo mentiunem fcci, Ennius.Sicut forlis equns, spalio qui saepe supremoVicit Olympia, nunc senio confectu' quiescit.

Equi fortis et victoris senectuti comparat suam.Quam quidem probe meminisse potestis. Anno enimundeyicesimo post eius mortem hi Consules, T. Fla-mininus et AI’ Acilius, facti sunt: ille autem Caepio-ne, et Philippo iterum, Consulibus, mortuus est:

. quum ego quidem, v et i.x annos natus, legem Voco-niam yoce magna et bonis lateribus suasissem. An-nos lxx natus (tot enim vixit Ennius) ita ferebatduo, quae maxima putantur onera, paupertatem etsenectutem, ut eis paene delectari videretur. 15.Etenim, quum contemplor animo, reperio quattuorcaussas, cur senectus misera yideatur: unam, quodarocet a rebus gerendis: alleram, quod corpus faciatinfirmius: tertiam, quod priyet omnibus ferevolupta-tibus: quartam, quod haud procul absit a morte. Ea-rum, si placet, caussarum quanta quamque sit iusta; una quaeque, yideamus.

1 VI. A rebus gerendis senectus abstrabit? Qui-j bus? An iis, quae geruntur iuyentute et viribus? Nul-laene igitur res sunt seniles, quae, vel infirmis cor-I poribus, animo tarnen administrentur? Nihil ergoagebat Q. Maximus? nihil L. Paullus, pater tuus,Scipio, socer optimi viri, filii mei? Ceteri senes, Fa-: bricii, Curii, Coruncanii, quum rempublicam consilioi et auctoritate defcndebant, nihil agebant? 10. Ad