2

CATO MAIOR

Hic, Cicerone tribus annis maior , eo tempore annum Iagebat sexagesimum sextum.

1.1. O Tile, si quid ego adiuro, curamve levasso,

Quae nunc te coquit et versat, in pectore fixa, *

Kcquid erit pretii?

Licet enim versibus iisdem mihi alTari te, Attice,quibus aliatur Flamininum

Ille vir, haud ?nagna cum re, sed plemd fidei.Quamquam certo scio, non, ut Flamininum,

Sollicitari te, Tile, sic noctcsque dicsque.

Novi enim moderationem aniini tui et aeqiiitatem,tequc non cognomen solum Athenis deportasse, sedhumanitatem et prudentiam intelligo. Et tarnen tesuspicor iisdem rebus, quihus meipsum, interdumgravius commoveri: quarum consolatio et maior est,"et in aliud tempus dill'erenda. Nunc autem mihi Vi-sum est de Senectute aliquid ad te conscribere. 2.Hoc enim onere, quod mihi tecum commune est, autiam urgentis aut certe adventantis senectutis et te etmeipsum levari volo. Etsi te quidem id modice acsapienter, sicut omnia, et ferrc et laturum esse cer- .to scio. Sed mihi, quum de senectute aliquid veilemscribere, tu occurrebas dignus eo munere, quo uter-que nostrum connnuniter utcretur. Mihi quidem itaiucunda huius libri confectio fuit, ut non modoornnes abstcrscrit senectutis molcstias, sed cffeceritmöllern etiam et iucundam senectutem. Numquamigitur satis laudari dignc poterit philosophia, cuiqui pareat, omne tempus aetatis sine molestia possit );degere. 3. Sed de cetcris et diximus multa, et saepe [dicemus: hunc librum de senectute ad te misimus. ;Omncm autem sermoncm tribuimus non Tithono, ut jAristo Chius, ne parum esset auctoritatis in fabula; ;sed M. Catoni seni, quo maiorcm auctoritatem habe* ^ret oratio; apud quem Laclium et Scipioncm faci-