420

SHonailologia pliysica.

rectas e data superficie emanantein, sicuti lucern, seu etiamsecundum Keilii meutern ipsam vim attractionis, erit vis hacratione exercita in ratione multitudinis linearum, quae ex hacguperficie duci possunt, hoc est in ratione ipsius superficieiagentis. Adeoque si superficies sit infinite parva, erit etiamhaec vis infinite parva, et si tandem sit punctum, plane liulla.Ideoque per lineas divergentes e puncto non potest vis diffun-di in certa distantia assignabilis. Neque ideo depreliendeturefficax, nisi implendo totum, in quo agit, spatium. Sed spatiaspliaerica sunt, ut cubi distantiarum. Ergo cum eadem visper majus spatium diffusa diminuatur pro ratione inversaspatiorum, erit vis impenetrabilitatis in ratione triplicata distan-tiarum a centro praesentiae reciproce.

Contra ea cum attractio sit quidem ejusdem elementiactio, sed in oppositum versa, erit superficies sphaerica, in quamin data distantia exercetur attractio, terminus aquo; cujus cumpunctorura, a quibus in centrum tendentiae lineae duci pos-gunt, multitudo, atque adeo attractionis quantitas definita sit,erit hoc pacto assignabilis, et decrescens in ratione inversasuperficierum spliaericarum i. e. in inversa duplicata di-stantiarum.

Si igitur repulsiva in subtriplicata, adeoque longe majoriratione decrescere statuatur, in aliquo diametri puncto aequalesesse attractionem et repulsionem necesse est. Et hoc punctumdeterminabit limitem impenetrabilitatis, et contactus extern!ambitum s. Volumen; victa eniin attractione vis repulsiva ulte-rius non agit.

COltOLLAltlUM. Si lianc virium insitarum legem ratamhabes, agnosces etiam omnium elementorum, quantumvis diver-sae speciei, aequale volumen. Etenim cum sit in aprico, viresrepulsionis pariter. ac attractivas, quoniam quaelibet definitogaudet intensitatis gradu, in elementis diversis maxime esseposse diversas, hic intensiores, alibi remissiores, tarnen, quo-niam vis dupla repulsionis est in eadem distantia dupla, et vis