3D4

Mcdilationcs de ijjuc.

P R O P. VIII.

Materia caloris non est, nisi ipse aetlier (s. luclsmateria) valiila attractionis (s. adliaesionis) corporanvi intra ipsorum interstitia compressus.

Primo enira corpora quaevis densiora lucem immensumquantum attrahunt, ut Newtonus e refractionis et reflexionisphaenomenis evincit, usque adeo, ut ex computatione viri in-comparabilis prope contactum vis attractionis decies millies bil-lionesimis vicibus sollicitationem gravitatis antecellat. Cum verolucis materia sit elastica, non dubitandum est, adeo immensavi redigi etiam in spatia aliquanto ininore h. e. comprimi posse;cumque particulae corporum lucis materiam ubique obviara inve-niant, quid est, quod ambigas eam ipsam, quam in ipsis proba-vimus, materiam elasticam ab hoc aethere non differre.

Secundo animadvertitur, easdem materias, quae ad lucemrefringendam iusigni pollent efficacia, etiam ad calorem majorem,igni admoto concipiendum capaciores esse, adeo ut inde ape-riant, eandem attractionem, quae lucem sibi unire niti-tur, materiam quoque igneam sibi intime unitam detinere. Oleaeniin, quae ex Newtoni aliorumque experimentis multo majore,quam pro specifica gravitate sua vi radios refringunt h. e. attra-huut, etiam longe majorem, quam pro gravitate sua specificaebullitionis gradura recipiunt, sicut oleum Tlierebinthorum etc.;eadem vero olea etiam sunt propria flammarum alimenta, et hocin statu cum lucem quaquaversum spargant, caloris et lucismateriam, quantum fieri potest proxiine convenire aut potiusnihil differre testatum reddunt.

Idem ex tr anspar entia vitrorum fit probabile.

Si liypothesin, naturae legibus maxime congruam et nuper aclarissimo Eulero novo praesidio munitam adoptaveris, lucemnempe non el'iluvium esse corporum lucidorum, sed pressioneni