22
Vt a reuelatione Veteris Teftamenti incipiam,
quam praedare non defcribit Vates Pf. 13 g. orn-
nifcientiam et prouidentiam Dei: Domine, ait, pro-
bafti me, et cognouifti me, intellexifti cogitatio
tof
nes meas de longe: omnes vias meas praeuidi-
fti: ecce Domine, tu cognouifti omnia, nouiffima
Sii
et antiqua: mirabilis facta eft Scientia tua ex me,
Quo ibo a Spiritu tuo? Et quo a facie tua fugiam!
et
Si afcendero in coelum, tu illic es: fi defcendero in
ioi
infernum, ades. Non eft occultatum os meum a 5
eat
te, quod fecifti in occulto. “ Ierem. C. 17, v. 10,„Ego Dominus ferutans cor et probans renes: qui Bludo vnicuique iuxta viam fuam, et iuxta fructum fDliadinuentionum fuarum. u
itk
Ex Nouo Teftamento qubque difeimus, pro-^uidentiam Dei extendi ad minima, adeoque fpecia- nMjliffimam efte. Minima etiam et vifu nobis vilifti
Dti
na curans prouidentia diuina, magis adhuc fingu-^
lis hominibus, vtut minimae etiam conditionis fuc-at
rint, prouidit. Audiamus Chriftum ipfum loquen-tem: Matth. C. 10, v. 29. ait: „ Nonne duo paf-feres affe veneunt ? Et vnus ex illis non cadet fu- ^per terram fine patre veftro. Veftri capilli capi- 1 ®tis omnes numerati funt: nolite ergo timere, mul-tis paileribus meliores eftis vos.“ Matth. C. 6, p
v. 25. Ne folliciti fitis animae veftrae, quid man-ducetis :