)o(

.<=&-

f3

p;i

vf

i

.■i

\ «‘.i

i fi

ini-

it'

§. XIII,

Obj. «It. At quid prohibet, inftant, eonilitutum aliquod ecclefiafti-eum in revelatum tranfire, & pro revelato haberi? Chriftiana ete-nim doftrina indiftimfte & promifcue docetur, prafertim cum Ec-lefutatur clefia nunquam catalogum trad‘tionum fuarum exhibuerit. Ve-’ xum fi de rudibus fermo fit haud multum refert, quid refpondea-tur; nam modo vera fint, quas traduntur, parum intereft populifidelis, an hac diftinguantur: fufficit, hac facile pofie ab EccleliaePaftoribus & Theologis fecerni. Ecclefia exhibens catalogum dog-matum fidei in profeffionibus & libris fimbolicis, etiam exhibet ca-talogum traditionum divinarum - r cum omnia illa dogmata in tradi-tione fundantur: feparatum catalogum fi Ecclefia vellet exhibere,deberet totam feripturam difeutere,. an dogma, quod tenet, nonetiam folido argumento ex feriptura deduci pollet, qui labor fru-ltraneus, & otiofus foret. Non tam abftradte procedit F.cclefia:fufficit, quod certa fit de fuis dogmatis, qua; in traditione fundan-tur. Hanc abftra&ionem traditionum mere-oralium, quae planenullum in feriptura habeant fundamentum invexerunt Theologi, quipro & contra falva fide de hac quaftione fcolaftica pertradtant. Fir-ma ergo manet traditionum divinarum exiftentia & certitudo- Su-peredi nunc, ut de cara&eribus quibus traditiones divinae a quibus-cunque aliis decernantur, agamus, quod objedtum adhuc teiti*partis prsefentis difiertationis erit.

PARS