dere, traditiones divinas non eadem fide ac diligentia pofie in fide-lium cordibus adfervari, ac fi in papyro fcriberentur Qimdfi enimprovidentia Ecclefiac chriftianac deeft , tum vero nec traditionesdivinas adfervatas, nec certam efie feriptura: authoritatem defendi-mus. Utraque enim fine procuratione Dei non conflat, quam fitollas, neque feriptura neque traditio vindicatur. Sed fi Chrifto^cura: Ecclefia fua eft; jam non erit ambiguum, quin quemadmo-dum feripturam, ita & traditiones divinas cuftodiat. Quam de-mum foliciti fuerint Paftores in Ecclefi.r traditionibus confervandis& ad feram pofteritatem propagandis §. III. part. II. oftendit. Quodtertium tangit: omnia haec fafta non plus probant, quam perfo-nas privatas abufas fuifle traditionibus, iisque homines abuti pofie,minime vero exinde (equitur, aufiorifatem traditionis legitimas reji-ciendam efie. Nam hairetici omni tempore ad fua dogmata ftabi-lienda provocarunt ad feripturam, illa abutentes, tefte Aug. traft. 18.in Joan. c. 33. Nemo tamen inde deducet, feripturam proptereaefie rejiciendam: ergo a pari exeo, quod privati quidam hominestraditione abufi fuerint, non fequitur, omnem traditionem efie reji-ciendam. Non erat illorum traditio moraliter disfufa apud omnesfideles, non defeendebat usque ad Ecclefias apoftolicas, imo vera:Ecclefisc traditioni erat contraria; unde mirum non eft illos, quifundamento ruinofo innitebantur, in gravifiimos errores prolapfosfuifle.

§. IX.

Inflat Boehmerus, (i) & originem traditionum fe invenilfegloriatur feculo II., ubi cum haeretici fecundi feeuli ad traditionemconfugerent, etiam Catholici fuas adlegarunt. Id probat ex Ire-naeo lib. 3. adv. haeref. c. a., ubi fic habet: „ Cum ex feriptura„ arguuntur, in accufationem convertuntur ipfarum feripturarum„ quafi non redle habeant, neque fint ex auftoritate, & quia va-„ ria funt difta, & quia ex his veritas non pofiet inveniri; non» enim per litteras traditam, fed per vivam vocem fequuntur. „

Ex

(Q Differt, s, de vet, Ecelef. fletu §, 12,