«ot^

■inibi

;t HlCIsnUtialllBS fc1 «:{«

- Di-

cemar,B, umeniiifit ops-Misii'tnliiiMa-jas-ti,m\-nwIhniiien vo-ta tolli

COJtU

ptot!*

tentae. JnfHficari nos docebat tum , cum credimuscerto nos e!Te juftificatos, non certitudine aliqua mo-rali, fed abfoluta certitudine fidei, cui falfunr fiub-efiTe non pofletj ita, ut peccator eadem firmitate cre-dere deberet fe eiTe juftificatum, qua credit Chrifiuinin hunc mundum veniffe. Neminem quidem pofle«(Te certum de remiffione peccatorum fuorum , quafiDeus immediate id revelaflet; fed fidelem evidenterdeducere ex revelatis (ibi remifla efle peccata, ideo-que hoc credere certitudine fidei. Proiniffiones enimevangehi et juftificationis proponuntur univerfaliter,unde propofitiones fingulares facile deduci poterunt,eadem certitudine certae ac illae univerfalis. Et ineap. I. ad Galat. dum commendat amorem Chriflierga homines, qui nos redemit proprio fanguine, quipro peccatis noftris traditus eft fponte fe offerens,certitudinem juftificationis obtentae his verbis incul-cat: „ Fabulae ergo funt opinatorum fcholafticorumhominem elTe incertum an in (latu falutis fit, necre ; cave tu, ne aliquando fis incertus, fed certus,quod in te ipfo perditus. Laborandum autem, utcertus et folidus fis in fide Chrifli pro peccatis tuistraditi; quomodo fieri poteft, ut hanc fidem , fi fitin te non fentias, cum B. Auguftimu afferat, eamcertiflime videri ab eo, qui habet. Nunc vide, Pau-lus non ait pro vefiris, fed pro noftris ,certus enimerat.” —“ Hoc abfurdum neceflario ex Lutheri

doftrina fequebatur. Suppofito enim quod fide folajuftificemur, de hac fide autem quilibet certus eflepoflit, pari ratione et de juffificatione obtenta certusefle poterat, fublato tum ex parte Dei, qui certiffi-me promiflis fuis flabit, tum ex parte noftri omni du-bitationis fundamento. Opponebant catholici, nonquidem de firmitate promiilionum divinarum dubitan.

dum