PE

i <

cenfura (nifi plane deliram eam dicere velim,quod nolo) profe&a elle nequit, nifi ex maleet crude intellectis Pauli I. ad Cor. VII. ver-bis, et ex quadam, pene dixerim, pharifaieaerga leges Ecclefiafticas obferuantia, tanquameae ftilo ferreo , et in filice fcriptae fint: namquod, effoeti forfan, et iuxta fuum frigus ma-gis , quam iuxta hominum naturam vniuerfimfoedatam ratiocinantes, theologi illi diffenfe-rint ab Erafmi humaniflimo , et, fiquid veriin rebus humanis eft, veriflimo effato, valdequidem mirabile eft; at explicari tamen ex ca-pite inconfiderantiae, pertinaciae, aut quo-cunque demum nomine poteft: quod autemtam excordes fuerint, vt plane de Tripodefua dicere non expauerint, nullas effe cau-fas, quae mutationem huius legis fua-d e a n t, hoc, quo nomine appellem T nefcio.Subiit ergo hic denuo immeritiffimam, Eras-mus, cum meruilfet laudem dictae veritatis,cenluram ♦ ♦. Vnicum adhuc, feftiuum fane,exemplum adducam, vnde apparet, fiquis inmanus iudicum praeoccupatorum inciderit,hunc neque dum loquitur, neque dum filet,a cenfura tutum fore; Fleurium puto, quemquidam P. Balduinus impetuofe allatrauit, pu-tans vbiuis malam fidem (fic librum fuum con-tra tantum virum fuperfcripfit impar congrejfusAchilli) fefe deprehendiffe: et putauerit idquidem in iis , quae Fleurius dixit; cur au-tem adeo acer fuit, vt etiam, dum filuit au-ctor, eum incufet? dum filuit, nulla necefii-tateloquendi impofita... refert interpres Hi-ftoriae Fleurianae 1 a tinus. Parode a) P, hunc

Bal-

a) H i ft. E c c 1 « r.fiFCECR. Tom. VIII , L. 34. §, 12