fet abufu propofitionis cuiusdam damnatae,quam ftatim proferam : edidit nempe Inno-centius XI, P. M. ann. 1679. die 2. Martii Bul-lam 6f. propofitionum condemnatoriam, quaomnia ifthaec afierta vt minimum tanquam fcan-dalofa et in praxi perniciofa reiiciuntur ac prohi-bentur; has inter quae ordine XLI etl, haechabet: Cum numerata pecunia pvetiofior fit nume-randa , et nullus fit , qui non maioris faciat pecu-niam prae [entem quamfuturam', poteji creditor ali-quid vitra fortem a mutuat avio exigere, et eo tituloab vfura excufari. . . . duplicem haec propo-fitio partem compledtitur, quarum vna alteriusrationem reddit, et altera ex altera infertur:iam, quod illatum ipfummet in foenoris fauo-rem attinet, de hoc nihil disputo; id vnummoneo, li quis theologus eo ex capite, quo-niam propofitionis huius pars altera vtiquereprobata eft, etiam de altera conclamare vel-let, hunc theologice a&urum non efie: et-enim quod regula, et iuris, et charitatis, etprudentiae docet, odia reftringenda efie; hocde propofitionibus damnatis vel rigidiffimietiam 'hoc in pun&o moraliftae afiirmant,nempe damnationem neceflario extendendamnon efie ad omnes damnatae propofitionis par-tes a). fed afficere praefertim ipfum caput rei,reliquis intactis. . ♦ . euidenter id et ex natu-ra rei patet, et exemplis quoque comproba-tur.. fic.vt vnum loco omnium ponam,damna-ta eft ab Alexandro VIII an. 1690 inter tri-ginta

a) V. Supplementum ad Theologiam moralem P, ReifetijluelAuctore P. Krefslmger Lect. lubil. in Proleg. Quaeji. IL