De Codice Hadriani I. 7 1

i JuifTe, et ex diuerfo canonum Codice, fi modoi ad vfum adhibetur, non poffit non diuerfitas iai. difciplinam eeclefiae induci, qua, qui Hadria-ni Codicem a Dionyfiano diuerfum fuifie fia-tuunt, qua, inquam, illi ratione cum Caroliingenio et gefiis ceteris haec conciliare valeant,egotnet non video; fi vero contrariam femen-tiam ampledfimur, nihil efi, quod non cum cae-teris omnibus aptiffime cohaereat et ad afienfuminuitet.

§• 12 .

Accedit, quod nullum huius doni ad Caro-i lvm fui(Tet pretium, fi omnino ad confiituendameeclefiae Francicae difciplinam non fuiflet com-paratum; fed Hadrianvm pro tantis benefi-ciis in fe Sedemque fuam cqllatis tam vile Regidonum dedifie, quis, quaefo, Tomniabit? Dicen-cendum efi igitur, eo confilio hunc Codicem ca-nonum et datum et acceptum efie , vt regulis ineo comprehenfis Rex omnem eeclefiae Francicaeflatum, et mores et difciplinam adaptaret, etnaeuos vel aberrationes, quae forte inoleuerant,ad normam ifiam emendaret i). Atque vt itaE 4 exi-

i) Supra §. 3. not. h.dixi, non adeo improba-bile videri, quod Leo IV.in c. 1. D. XX. abulumfuppofititiarum Isi do-ri decretalium praecaue-

re intenderit. Quid,-fieodem plane confilio Ha-drianvs Carqlo Dio-nyfianum Codicem donaf-fet ? Certe, cum Psevdo-Isidori congeries poftan-