De Codice Hadriani 1,

103

enarrandis magis praeftat compefcere hariolandilibidinem, quam fraena ei laxare; et redtius opina-ri videtur, qui, quam in recentiornm temporumcommentariis feruamus aequitatem, vt fcilicetconieduris et argutationibus, non fine grauibusargumentis locum concedamus, eandem multomagis nos vetufiati debere crediderit, quae tamfrequentes occafioues praecipiti in coniedturas in-genio offert in fuaubus fe exercendi fomniis, vtdifficulter ab illufionibus fatis canere fibi polfit,l Neque maioris momenti efi altera obiedlio, quamquidam ab Epitome Canonum Canifiana mutuan-tur. Hic enim conciliorum quidem canones, nonitem Decretales Pontificum epiftolas, in compen-dia miflos fuifle vrgent, quod, pergunt, argu-mento, efi, non Dionyfiani hic Codicis Epitomen,fed omnino alterius cuiusdam, exhiberi; quo ipfodigitum in commentitium Hadrianeum CodicemIntendunt. Enim vero, qui ita fentiunt, animumnon fatis ad iplam huius breuiarii infcriptionemvidentur aduertifle, alias enim vidiflent, non eoj eonfilio Audlorem hoc opus aggreflum fuifle, vtDecretales etiam, fed tantum, vt canones in com-pendium mitteret; et, fi id forte negligendumefle videatur, porro non cogitant, ifiain Epito-| men, prout hodie habetur, truncatam efle po-I flrema fui parte, vt ita Decretalium excerpta, 11| modo vnquam adfuerunt, iniuria temporum fa-( cillime perire potuerint; neque perpendunt, ex! eo, quod mutilatus Epitomes codex nulla Decre-talium fiftit argumenta, argui non pofle, quod