De Codice Hadriani I. 95

uit, vtraque literis Anglofaxonicis exarata. Ho-rum alteri praenotatum efle refert: Ifte Codex e (i

• jcriptus de illo avthentico, quem domnus

• Hadriahvs Apojlolicus dedit gloriojijjimo Ca-rolo Regi Francorum et Longobardorum aoPatricio Romanorum , quando fuit Romae. Ae-

• tatis, qua Codex defcriptus fuit, plures quidemn on addidit Eckhardvs notas 5 id vnutn ad-huc monet, fimilem fe Codicem in MonafierioWerthinenfi vidifle. Nec multum vel verbo: au-thentico, vel omiflo Imperatoris titulo, immo-rabimur, etiamfi ex his indiciis, praefertim fx fi-

i mul cogitamus, qua affiduitate cotnitiis Synodis-que huius aeni, quaque audloritate HerbipolitaniPraefules interfuerint, non leue argumentumoriatur , reuera Wirceburgenfem codicem ex ex-emplari authentico, et eo quidem tempore, quoCarolvs imperatoriam dignitatem nondumnatus fuerat, efie defcriptum; fed dabimus po-tius, fcriptoribus huius aeui non tantam fempertamque follicitam verborum curam fuifle, vt il-lis vbique tuto confidere liceat. Interea tamennon modo literae Anglofaxonicae, quibus li-brarium vfum fuifie Eckhardvs fcribit, hauddubium antiquitatis furit indicium; fed etiam nonmaiorem , quam fas eft, verbis: de authentico ,fidem haberi cenfeo, fi ita ea intelligimus, huncWirceburgenfem codicem ex codicis Regi traditiauthentico exemplari faltim fecundo vel tertiogradu defcendifle. Quod ad contenta codicumpertinet, in iis praeter Canones Apoflolorum

con-