De Codice Hadriani T. 89

quidem ex ipfa infcriptione et formula finali pa-tet. hanc compil.mone*» non efle nifi compendia -jhn traditionem canonum —, quos Hadria-nvs — dedit, et Iacobvs etiam Sirmon-cv s t ) tdlatur, plurima in bibliothecis Galliaeadeffe exemplaria colle&ionis integrae, ex quai Epitome illa deinceps conflata eit, quorum ini fronte, vclut oblati muneris dedicatio, Hadria-

i »i ad Carolvm epi/lola praefix’ efl: in hoctamen etiam breuiario veftigia ipfius integrae col-ledbonis, quae in Epitomen contradla eit, con-| fpici oportet, et, quamuis dici nequeat, eius, de| F f quo

i! tuerit, cum incrementa,quae forte a canonibusSardicenfibus accedere po-tuiffent, per documenta} litis cum Africanis Epi-fcopis agitatae in caufa. Apiarii, per epiltolasfynodales ad Bonifa-CIVM et CoF.LESTINVM,i Cmui quoque et At-1 Tlci , detrahi debuerint.

Similiter hoc Codicis do-j no vix quisquam ad con-I fingendas decretales qualiij figno dato inuitari po-'3 tuit, tum quod aliquan-tilper fit fimile veri , fal-

I j fas iftas decretales iamante a. 774. extitilfe, tumquod Dionysii Codexiam ante fecula duo etquod excurrit adfuerit,ne-\

que adeo Hadriani de-mum dono falfarii ad de-cretales fingendas potue-rint inuitari; tum quoquequod fallae decretalesnon fuerint in Gallia fa-bricatae, quo demum Ha-driani donum peruene-rat, fed illas Ricvlfvsex Hifpania in Galliamattulerit; nam neminemadhucdum iuueni , qui,quod Vir Cd. pag. 4 .4.infinuare videtur, infumRicvlfvm vnqaiHm huiusimpofturae infimulauerit.

t) In annotatione huicEpitomae fubiefta, apudHardvinvm, 1. c. Tora.IIL. coi. 2053 . fq.