De Codice Hadriani I.

61

d r i a n v m , fi prifcum Dionysii codicemCarolo M. donauit, et ita a,dFraacieas eccle-fias ei viam parare laborauit.

§• io.

His, quae, dum faciem eorum temporum de-pingunt, quae non adeo longa annorum interca-pedine Hadrianeum donum praeceflerunt, vel ob-lique faltim ad finem propofitum ducunt, itapraemiffis, redeundum iam eflet in redam viam,nilivtilitatis fuaderet ratio, et loco et tempori, quoHadrianvs codicem Carolo M. donauit,paulifper immorari; nam de vtroque adhuc eru-diti certant. Quidam enim, inter quos etiam Ras-nagivj nouten profiteri non dedignatus efi m),donationem non Romae contigiffe contendunt,fed, Regi abfenti et ab vrbe iam reduci librum| transmiffum fusfle, cenfent, eam potifiimum obcatifam, quod alias per epiftolam, vt fadum eft,donum nequiuerit transmitti; alii econtra in ipfai- vrbe

feruationtm, et facile in-telligamus, eadem ratio-ne Dionyfiani Codicis no-titiam ad Hifpanos trans-ire potuiffe, qua Galliaequarundam Synodorum etfama miraculorum S. Mar-tini ad fines Gallaeciae vs-que penetrauit. Et tamen«x Uteris Leonis IV. ad

Britanniae Epifcopos, etex capitulis MartiniBracarenfis, intelligitnr,Martino et Britannishunc Codicem incognitumfuilf*.

ii) In obferuatione ap.C an is iv m, 1. c. pag.2 « 4 -