De Codice Hadriani T. 55

UEHARDvm fcilicet Presbyterum Bonifacivscum literis ad Zachariam miferat, qui prae-ceptum , vt ait, Pontificis efflagitaret, propteraquod illud Bonifacivs in proxima Synodopraeito habere cupiebat. At non hoc folum, fedetiam canones ecclejiajlicos praeito habere cupie-bat. Itaque, vt illud, ita hos quoque, a benigni-tate Pontificis demum praeftolabanir. Ergo,tunefaltim temporis Bonifacivs DionysiiCodicem nondum praeito habere potuit; quippeexfatiato iam defiderio non potuilTet fiiperelTe fi-lius cupido ; nec, Codicem fe ilium in Biblio-thecis Epifcoporum Aultriae deprehenfurum, Ipem.alere poterat, alias enim non necefiarium iudi-caflet, tam longo itinere canones acceiTere p).

D 4 6. Sic

tuendum omnino erat, nocoehcendis efferatis ani-mis authoritas LegatiPontificis parum fuffice-ret, etiamff Carolo-mannvs faueret. His igi-tur, qui corrigi nolebant,terriculamenta canonumobmouenda erant; quibusBonifacivs ha&enus ad-huc carere potuerat.

p) In alia omnia dilce-dunt Eckhardvs, de re-bus Franciae orientalis,Lib. XXI. §. 13. p. 342.

et P. R. Hartzhemivs,cit. loc. pdg. 243. quorumille, a GREGORioli. anno723. Bonifacio in Ger-maniam redeunti iam in-tegrum Dionysii Codi-cem fuiffe traditum, cen-fuit: hic vero: an tamplenus, quam ille, ab Ha-driano oblatus CaroloMagno codex, pro certo,ait, affirmari non poteft.Ad hanc fententiam am-pleftendam permouit eoslocus in Othilonis Vi-ta S. Bonifacii Lib. I.

cap.

tr

it