De Codice Hadriani T.

Nam neutram opinionem vel teflibus idoneis, velidocumentis perfpicuis, intuti video. Quin po.]tius ad Hadriani I. vsqne tempora hanc hu-3ius Codicis auctoritatem (e prorfus intra Italiam *et Alpium montes continuiiTe, fequentia, ni fal.lor, abunde demonftrabunt, Qui etenim primoad Aquisgranenfe Capitulare anni 7^9, prono,eant, atque extode fententiam noArae contrariamprobari poflfeexiftimant, non cogitant, Hadria,ni donationem iam anno 774. faciam, ideoqueex ifto Capitulari id quidem intelligi, quod tem-pore donatione pofleriori obtinuit, non illud per-inde quod ad antiquiora fpedbt tempora. Dein-de fcio quidem, quod in concilio Agathenfi anni50 6 . can. 1. placuerit Patribus, vt canones ettuta patrum per ordinem legerentur, quod cano-ne 7. et 39. prouocauerint ad prifeam canomnauBoritatem, imocap.9. ad Innocentii cr-dinationem, et ad Siricii authoritatem e)\

ne-

e) Ex placitis huiusconcilii omnino fufpiciooriri poffer, quafi iam eotempore Dionyiianum il-lud corpus in manibusEpifcoporum fuerit. Naminter alia illud praecipuenotatu videtur efle di-gnum, quod Patres iufle-rint, vt canones per ordi-nem legerentur; ex eo«tim facillima quis ootl-

ieftura ad ordinem cuius-dam coUcSlionis ducitur.Deinde prifea illa cano-num authoritas, et illudantiqui canones, ad ca-nones , quos Dionysiicolleftio continet, aptif-fime refpicere videtur; ttInnocentii ordinatio-nem atque Siricii authe-ritatem, quae can. 9. re-feruntur, nihil aliud efle,IBI