20 De Codice Hadriani I.

Maiorem Domus Pipinvm, Epifcopos, Abba,tes et Comites Galliae circa annum 747. exarata 1obferuauit, hunc Pontificem ad articulos viginti |feptem epiflolae. iuncdos non nifi addudis ex Co-dice Dionyfiano audoritatibus refpondifle. Histeftimoniis fi tandem Leonem IV. §. proxime■fuperiori addudum iungimus, pluribus non eritopus. Quod autem dixi, hanc infignem audo-ritatem non folum ad canonum opus a Diony-sio collectum, fed et ad Decretalium colledio-nem pertinuifle, ex tribus teflibus, quos vltimoloco excitaui, abunde perfpicitur, nec adeo mi-rum videbitur illis, qui cogitant, quantam audo-ritatem iam Gelasivs !. fingnlis Pontificmndecretis tribuerat «). Et hic folitarius CorporisDionyfiani Principatus eousqne in Ecclefia Ro-mana durauit, donec, obortis feculo nono cum Epi- (

ees articles le Pape nefait que rapporter les an-ciens canons contenusdans le code de l’eglifeRomaine, c’ eft A dire, lescanons des apotres, deNic^e, d’Antioche et le‘sautres, avec 1« decreta-les des Papes. Ce quifemble montrtr que ces ca-noni etoient alors peucon-nus de$a les alpes. Sedcodicem Ecclefiae Roma-nae hic Au&or non alium

intellexit, nifi Dionyh-num.

a) Vid. quae Cupra 5-2.ex cap. 3. Dift. XV. al-lata funt. Eam vero au-ftoritatem non reflrin-gendam elfe ad illas De-cretales , quas DioNV-sivs collegerat, fed nouisinde ab Hilario adGRE-gorivm II. vsque feri-ptis deinde prioribus ad-iedis communem fuilfe,Leo- i

ni^l