Druckschrift 
Admiranda singularis providentiae divinae vestigia in vindicanda per pacem Passaviensem A. 1552. et Augustanam A. 1555. sacrorum evangelicorum libertate
Seite
232
Einzelbild herunterladen
 

332 SINGVLVRIS PROVIDENTIAE DIVINAE

cula*) Fitfaepius, vt negotii cuiusdamfuscipiendi confilium capiant homines neclapientia, nec propofita libi efficiendi po-teftate deftituti Omnia- quidquid fana ra-tio , quidquid omnes fapientiae leges im-perant, arripiunt. Infipere videretur, quihac ratione obtentum iri finem conftitutumdubitaret; omnia enim ad hunc producen-tum adeo confemiunt, vt eadem fere cer-titudine futurum finem . quam media, quaeob oculos habent, tenere videantur Suntalii, qui eum deftruendum cupiunt, qui ta-men et viribus deftituuntur, et eiusmodivtuntur mediis, quibus contrarium potius,omnium confetifu, produceretur. Sed pro-ficiunt hi, qui delirare videbantur; illorum

media

*) Vellem ego, ne inuidia verbi labefacteturoratio mea. Conliat inter omnes, quammale terminus miraculorum aduei Tarios hacin re habuit, pofiquam io savBertvs li-brum ISoribergae A. MDCXXX1. forma qua-ter complicata emilit. huius tituli: Mn-a-

cula Auguftanae CmifefCinnis. i. 58unbcti

merfe ber Slugfpurgifcben @onfefFion, roeldjeficfo bei Uebercjebung berfefben, unb folgenbeu

3ett JUgetCag?)!. In quo quamuis quaedamadmifceat ad lingularis cuiusdam Dei proui-dentiae fpecimina, quae nomine miraculo-rum infigniuit, non pertinentia: tanto ta-men clamore ad irridendum iplius Itudiumopus non erat; quod mallem argumentisimpugnafrent, quam ridiculo in verbulumimpetu. Bono autem fenfu, quod fimile mi-raculo eft, miraculum dici poffe in hoc ne-gotio , arbitror.