SINGVLARIS etC. - VESTIGIA. 209

mendoque confilium abiiciendum effe puta-runt Neque male fufpicati funt Quumenim, irrito femper conatu, lites de reli-gione ortas Caetar componere allaboraffer,tandem, honelfa quadam belli, quod me-ditabatur, reperta cauffa, in comitiis Ra-tisbonenfibus A MDXLVI celebratis ioan-nem fridericvm Saxoniae Septemuirumet phil^ppvm Haffiae principem, in quo-rum auctoritate tota Lutheranorum vis ni-tebatur, profcripfit, prolcriptorumque al-terum , Saxonem, cum prope Muhlbergamad arma veniffet, fufis copiis, cepit., alte-rum vero philiptvm cui, fide publicedata, veniam belli dederat, dolo delufumin cuftodiam traditit. FraCtas iam effe om-nes Pvotefiantium vires Imperator cenfebat,fed effecit, nefcio quo fato, vt illud ip-fum , quod omni controuerfiae finem im-ponere videbatur, ipfi maximas grauisfimas-que turbas concitaret. Contra captiuosenim principes, dici vix poreft. quanta acer-bitate vfus fit. Namque, infignium domusSaxonicae de fe merirorum prorfus imme-mor, non modo capitis Septemuirum dam-nabat * ), fed neque innocentia ipfius, et

mira-

*) Sententia damnatoria legitur apud hortied-f rvm in vafto illo opere, quod infcriptum

eft: 35ec fKomtfcben ^aifec, unb S&niglicfieitSObijefteten, aucf) be$ (jeiligcn §R6mi jtyen SfficfcS©tanbe Sanblunaen unb 2fuSf(|>ceiben cott

P. 111 . O