POÉTIQUE CURIEUSE. t a t
«t Ecquis, cum terriblo Burgundica vina Morino,
« Vcslrûm audet pariarc , quôd hanc montatusiu arbram,
« Babiliardarum ruinabit tecta piarum? »
Dixerat; atque statira chopinam cliai'mantis IacchiGrandilion pariat. Tune vaillanlissimus héros,
Sub pileum retroussans crines, sabotosque déchaussant,Vestera déshabillât, grandi signât cruce frontem,
In manibus crachat, elato pede, grimpât in ormum.ïnterea liùc parochus magna cum voce cucurrit :
« Omnis homo! Quô jam tua te vaillantia portât?
« Quid statuis? Certam cur quæris in arbore mortem ?
« Ergo voce tuâ non plus resonabit cglisæ« Voûta; nec ad nostrum cantabis soljfa, pupîtrum!ce Quis post hæc agreabilibus dis, dis, li, di, den f don,
« Clocharum sonibus, nostras charmabit oreillas ?
« Siste, rogo, atqufe meis teredde, Morine, prieris ! »
Proh Deus! Ah! qu6 non mortalia pectora poussâtVini sacra sitis! Parochi parolæque precesqueArrêlare ipsum nequeunt; verùm ociùs, ormiX)e brancha in braucham pergit grimpare, cacuineiiAttrapât, et toti victor supereininet arbræ.
Tune solita enlieras subvertere dextra foretas,
Arripicns nidum, déchirât, prolesque piarumEnvoyât ad diablum. Statuunt sed fata quod illasSuivabit. Miclielus ranio tune forte sedebatArtisonis rongeato intùs, sub cortice pulchro ;
Cumque peraugusto gloriantes pondéré branchæPortassent heroem, super lias sederetque Morinus,
De brancha in brancliam dégringolât, et faciens pouf,
Ex ormo cadit, et dunes obvertit olympo.
Hurlât ho! ho! paysana cohors, junctisque priantesIn cœïum récriant manibus; sed frustra! MorinusNon est in vivis numerandus! Tombât, et liujusTota rabotoso fracassantur membra pavetb.
On ne s’est pas contenté de faire de la poésie ma-caronique : quelques auteurs se sont mêlés de fairede la prose du même genre ; entre autres ? Théodore