XXXIV
„lias inopina vices rapta mihi coniuge charaMors non dicenda tinxit amaritie.
0 utinam per fata mihi caruisse liceretIlis potius vicibus, (piam caruisse mea!“
L. P. M.
W. 1638 Decan Johannes Ittig. Die Hundertjahrfeier der Einführung der Reformationin Leipzig giebt dem Decan die Veranlassung zu folgenden Versen:
„ Exactum seclum est, ex (pio divina receptaNobis Lux verbi tandem monstrante Luthero.
Omnia Pomanis tenebris suppressa iacebant,
Omnia erant nummis venalia fasque nefasqueMercari coelum cuivis peccata licebatMercari cuivis : Erat is potentia Nummi.
Qui magis Idolatra fuit, magis ille placebatEt tamen has tenebras luci praeferre iuvabat.
Ah! (piantas curas Ecclesia parva crucesquePertulit hoc propter verbum, venerabile verbum.
Ultima crux, acris qui totum terruit orbem,
Tillius: hunc stravit tandem divina potestasAuxilio aeterno Gustavi mira potestas.
Aut nunc aut nunquam: fuit haec conclusio patrum.
' Nunc periit: nunquam persistet tempus in omne,
Ut palma est verbum, (piae pressa in mole resurgit.
Nunc lupus inter oves versatur et obblanditur,
Amplius haud iras aut vulnera turva minaturOui non fidendum: pilus est mutabilis, haud corPraesidium omne tuis, Deus, est fida anchora spesque.
Hom. II. AH 7 ". 2G2. Ps. 37 v. Jfi et of 59 etc!‘
In der frühen Gegenwart setzt Ittig seine Hoffnung auf die Zukunft, die mit Gottes Hilfesich besser gestalten wird:
„Incipe nunc aliud, avibus felicibus, Aevum.
'll/me 8i geyüloio /libi nud-ägsd-a ßovlij“Off näai {h’ipAHcn sc«! u&avurmaiv arüaosi. It. M. uS. 1639 Decan C o n r ad B ey er. Der Decan beginntdieEintragungder Promovirten miteinemVerzeichnis aller Docenten der philosophischen Facultät. Der Rückgang ihrer Zahl läßt auch ihndie Klage über die Verderblichkeit des Krieges erheben und den Wunsch nach dem endlichenFriedensschlüsse aussprechen:
„Est ad dimidium nobis deducta Facultas,
Dum bellum et pestis contra nos saeviit ultra.
I)a studiis Deus et nobis valide incrementa,
Aetatem et vires: in laudem Nominis almi!
Eiqigi] noXipov ypnzzcov, ßloe «ff &avüzmo:
’Eaziv umA thivssiv, noXepsüj&ai anXezov (/•/&(>,•.
Pax bello melior, velut est melior nece vita,
Una hora est mortis: mala bellum plurima portat.
Amoveas bellum, Deus, et da pace moriri, fruisci.
EvTzoz/toi norme, StjQi-i rs bltO-qa ntcpvy.e.“