156 WILHELMINA VAN PRUISEN.

den loop der krijgsgebeurtenissen nagegaan, de overwin-ningen des Keizers bij Bautzen en Görschen, waarin hijzoo onwederstaanbaar scheen ais ooit te voren, daarna denkeer der dingen bij de Katzbach en bij Kuim; en nauwelijkswerd Napoleons nederlaag bij Leipzig bekend, of het volkbegon te ontwaken. Te 's Hage kwam de geliefde Oranje-kleur weder te voorschijn. De Franschen ontruimdenAmsterdam en den Haag nog voor de nadering der Geal-lieerden, verschrikt en verbijsterd als het ware door devijandige stemming der opgewonden bevolking. Met moe-dige beslistheid aanvaardde van Hogendorp, die van het„oogenblik af, dat de Franschen in het land gevallen„waren, zijne gedachten had laten gaan over de wijze,„waarop zij er weder uit zouden raken," naar hij in zijneGedenkschriften verhaalt, gezamenlijk met den graaf vanLimburg Stirum en van der Duin van Maasdam het hooggezag in naam van den prins van Oranje. Deze werd uit-genoodigd tot eenen haastigen terugkeer en aarzelde geenoogenblik om gehoor te geven aan den wensch van hen,die hem terug riepen. „Alleen en ongewapend wierp hij„zich in de armen van zijn volk," schrijft van Flogendorp, diedit, ook nog later, bedenkende dat de legers der VerbondenMogendheden nog verre stonden, een moedig en stoutbestaan achtte. Den 26^"' November 1813 ging de prinste Londen scheep naar Holland. Voor zijne afreis schreefhij nog aan zijne moeder: „de volgende maal hoop ik u„uit den Haag te schrijven. Binnen enkele dagen hoop ik„er aan te komen... Ik haast mij, lieve moeder, u te be-