EN ANNA VAN HANNOVER.

23

/;o/j zoo verschillend van de levendige hofhouding haarsvaders te Kassei en het verkeer in den grooten kringharer talrijke broeders en zusters. Vooral het gemis vanden omgang met hare moeder, eene eenvoudige, vromevrouw, die hare dochter met groote nauwgezetheid enernst had opgevoed en van wie zij zeer afhankelijk bleef,werd door Maria Louise diep gevoeld. Zij leefde dan ookin voortdurend verlangen naar den afwezigen echtgenoot,die ouders, broeders en zusters voor haar vervangen moesten die haar zelfs niet ter zijde stond, toen zij van haareerste kind, eene dochter, beviel.

Dat hij zijnerzijds haar innig liefhad, blijkt uit den toonder talrijke brieven, die hij nimmer verzuimde haar, tusschenzijne krijgsbedrijven door, geregeld te tooi toekomen. Hijschatte haar hoog om haar ernstig gemoed, hare oprechtevroomheid. Met warme deelneming trachtte hij haar tetroosten en op te wekken bij den onverwachten dood harermoeder, waardoor zij diep werd getroffen. „Ik hoop," schreefFriso haar, „dat het bericht u geen kwaad zal doen in de„omstandigheid, waarin gij verkeert. Geef u niet al te over-„matig aan uwe droefheid over en bedenk, dat er geen„wapen is tegen den dood. Wij moeten ons in alles onder-werpen aan den wil van den Heer. Daar gij eene goede„Christin zijt, hoop en verwacht ik, dat gij kracht zult vinden„om u zelve te beheerschen. Ik smeek er u om, mijne lieve„vrouw, om mijnentwil en ter wille van ons kind."

Maar de lijdzaamheid, die hij van haar verwachtte, stondop eene zware proef te worden gesteld. Nog geene maand