12

ALBERTINA AGNES VAN ORANJE-NASSAU

Agnes niet om haren zoon, hoe jong hij nog was, naarhet legerkamp te doen vertrekken, opdat zijne tegenwoor-digheid, door de herinnering aan den ouden, Heren moedder Nassau's, de strijdenden met nieuwe trouw en toe-wijding mocht bezielen.

De opvoeding, de toekomst van dien zoon was hetgroote ievensdoel van Albertina Agnes. Uit zijne kinder-jaren is een aantai brieven van haar bewaard, die getuigenvan den ernst, die haar bezielde en van de zorg, die zijaan zijne opvoeding besteedde. Reeds vroeg trachtte zijhem op te wekken tot navolging van en toewijding aan denpersoon van zijnen neef, den jongen prins van Oranje,wiens groote geestesgaven haar, bij hare veelvuldige be-zoeken aan Amalia van Solms te 's-Gravenhage, niet ver-borgen waren gebleven en wiens beleidvol optreden inhet jaar 1672 de oorlogskans in Holland zoo wonderbaar-lijk had doen keeren. Toen Hendrik Casimir later als aan-komend jongeling de vanen van den prins van Oranjevolgde op diens veldtochten tegen Frankrijk, hoopte zijnemoeder, dat het nu gedaan mocht zijn met den naijver, dielangen tijd den ouderen en den jongeren tak van hetHuis van Nassau tot beider groote schade van elkander hadvervreemd. Misschien hoopte zij wel op den terugkeer dierdagen, toen eerst Willem van Oranje en Jan van Nassauen daarna Maurits en Willem Lodewijk hand in handgingen tot vermeerdering van eigen roem en tot zegenvan den lande.

Maar ook de jonge Hendrik Casimir bleek niet vrij van