Druckschrift 
[1] (1844)
Entstehung
Seite
108
Einzelbild herunterladen
 

108

dem indi^inao. 0nam ipsa lelix per apostolum Uatdiam a dudaea lranslatum«um cotcris religuiis mognikce dumini ditavit, spccialitergue provexit.kluius privilegii couseii nocivi acmuli communionc dirimantur, gnia anatde-mate maculantnr.

Lss<!a T'rsvD'onum c. 33. Bis indigenae wie oben, dann: hl"nm ipsakelix per apostolum blatdiam » .ludaca translalum cum tuniea et clavo do-mini cotcrisguv rcliguiis magniöce ditavit.

7) S. 33» ^Zunoü ^cta 8. danusr I. p. 776. Lelcrum , guvdalias guoizue Domini rcliguias, non minus guam clavum ipsum veneraadasportaret, et Privilegium praedictum testatus et ecelssia in urbv Brevericain konors principis /Vpostnlorum ab ipso dedicala pro ipsis in sui tkesaurigae:opk^Iacio servatis in Domino gloriatur. fluibus guam stupenda reve-rentias magnitudo debeatur, patenter ul aestimu dcclaratur, si unum guodsnae sanctitatis dederunt indieium ad memoriain revocetur. Verissima »am-gue masorum reiatione didicimus, guod gllidam religiosus multum ezusdemurbis episcopus, dum diversas dominum aeslimationes de istis ckomini reli-guiis audiret, dicenlidus aiiis tnniesm Domini esse inconsulilem, aliis Na-teln purpuream vestem, gua erat tempore passionis indutus, guibusdamvero putantibus illud piguus amoris esligas esse mundi salvstoris, dum dasinquam opiniones veritalis exguisitione plurimum desideraret dissolvere,eommunicato tam pnpuii guam cleri nee non ordillis monaebici eonsilio tri-cluanum per totam eivitatem indixit sefunium, rogaus omnes dumilitsr, gua-tenus a Deo peterent, ut aliouj ex ipsis tanti sacramenti concederet intuen-tiam. Deracto igitur fefunio, elerus et populus convoeantur in «lomum 8.Detri guae ku^us est cooservatrix tdesauri, ubi unus de tota multitudinemonacdus eieetus, oecultum Domini visurus, et praesuii manilestaiurus,arcnm in guam b. ^xricius buno reposuerat tdesaurum reseravit: seil moxut opertorium introspecturus levavit, oecultum Dei Judicium, contra guodnnllum est consilium, visum ei clsusit oculorum.

8) S. 37. Jeder Gelehrte von Fach, der die Ausgabe der Herren Wit-tenbach und Müller mit der angeführten Waitzschen Abhandlung vergleicht, wirddiesem Urtheile ohne Weiteres beitreten. Im Einzelnen kann die Sache hier nichterörtert werden, »m aber die obige Behauptung nicht ohne alle Begründung hin-zustellen, mag wenigstens Folgendes gesagt werden. Die Herausgeber haben,statt den ältesten und einfachsten Tert vor allen Dingen abzudrucken und die spä-ter» Zusätze von ihm und untereinander zu unterscheiden, Altes und Neues,Glaubwürdiges und Fabelhaftes zusammengeworfen. Nur an verhältnißmäßigwenigen Stellen erfährt man, mit welchem Erzähler man es zu thun hat. Siehaben starke Jrrthümer in der Schätzung der einzelnen Handschriften begangen,wie es Maitz an dem Beispiele des tlod. Brev. 36. schlagend erörtert. Sie gebenim guten Glauben an Trithemius, detaillirte Angaben über die Verfasser der Ge-sten, die auf die vorliegenden Terte nicht passen und deren Kritik nur irre leitenkann ein Umstand, den wir mit besonderer Rücksicht auf unsere Aufgabe her-vorheben. Sie bezeichnen hier und da, und nicht immer richtig, die älter» Quel-len der Gesta, sind darin aber keineswegs vollständig und verkennen auch wohl dieAbleitung geradezu. Endlich von der Beschaffenheit ihrer Anmerkungen, so weitsie sich auf Sachkritik einlassen, haben wir schon Beispiele gehabt: im Allgemei-nen ist zu sagen, daß ihre Kritik zu der conservativen, aber unmethodischen unddeshalb überall nur verwirrenden Gattung gehört.

3) S. dl» Aromen ann. Brevir. II. II. Droximus annus, 1133, in-ventione tkesauri incomparabilis saerosanctae Lkrisli Domini Bunicae cc-leberrimus extitil. klaee olim cum »ugustis »liorom Divorum religuiisin adzda maximi templi, spatio intcr utramgue turrim mcdio, in ara D.kiicolao Sacra rcoondila, tum superstilum dominum notionem kugiebat.doannes igitur, cum exornando tcmplo atgue suscilandis »riz intentus,