150

90. Quodsi tarnen accuratius rem ipsam contemplemur et ab omnibus auctoritatibus abstrahemur apparebit inetfectu nullos eorum magis Barones esse aliis, dignitate ac nobilitate pares esse.

97. Nunc quod vocabula „Freyherrn" und ,,Herrn" per uno eodemque in legibus imperii accipiantur, disertepatet ea. etc.

99. Hoe tarnen lubentissime fatemur vocem Dominorum, der Herrn, absolutam positam, semper creditam

fuisse appellatione Baronum der Freyherrn, cum nomen hoe inter ipsorum principis titulos receptum sit, non tantum inuniversele supremae potestatis dominium, sed in specie certorum locorum, intuitu quos licet absoluto et digno principibusjure possideant, non tarnen sub principio aut Baronis sed domini titulo sibi tribuunt, etc.

Cap. IV. 1. seqq. Barones a comitibus ratione dignitate non dilferunt.

42. Sicuti vero alias licet qui nobili genere natus sit, non statim ad canonicatus in capitulis majoribus admittiturnisi simul 16 majores nobiles, die zu schild und helm auch Stilftmaszig gebohren, continua serie numerare possit.

Op. p. 10. noot van ,,die Entwickelung der Landeshoheit in Geldern bis zur Mitte des 14 Jahrliunderts doorDr. O. MiiLLER, Marburg 1889, lees ik: Nicht alle jedoeh, die unter der Zahl der nobiles Rgurieren sind darumBanner-oder Landesherrn. Da nahmlich auch diese kleinen Dynasten das Princip der Unteilbarkeit und Primogenitur in ihrenTerritorien eingeführt haben, so treten auch bei ihnen die jüngeren Söhne in den Stand der Edelherrn zurück und vonihnen unterseheiden sich auch aüsserlich die wirklichen Landesherrn durch den ihnen allein zustehenden Titel ,,dominusde" (wofür auch „nobilis de"). Bezeichnend ist, dass selbst minorenne Dynasten als ,,domicelli de" erscheinen. Diesersprachgebrauch wild in den Urkunden so konsequent durchgeführt, dass dort, wo ein soldier Dynast neben seinem Sohneauftritt, der erstere als ,,dominus de", der letzteig: aber ohne diesen Titel aufgeführt wird.

Men vergelijke hiermede de inhoud der oudste akten, speciaal n°" 640, 673, 692, 707". Reeds in de vroegstetijden hadden de leden van het geslacht den rang van Baron. UDALRiccs comes DE LEXHEP van p. 125, en de inakten 741, 743 genoemden dien van Graaf. Van het in akte n° 1 door Jonker STEVEN VAN LEXNEP verklaarde blijkt inelk geval volkomen juist te zijn, dat er waren „Bander Heeren van het Stamhuys van Lcnnip met de appendentiën vandien annex".

Jonker STEVEN VAX LEXXEP verklaarde tevens daarvan af te stammen, ook op grond van „het boeck gebonden infrancijn." (Quod autem ad probationis schematum genealogieorum juridicae requisita attinet, quae necessario adessedebent, ut ea in judiciis vim probandi plenam habeant, necesse omnino est, ut genealogia vel ex archivis et actis sitdeprompta, vel dicasteriis et curiis feudalibus jam olim exhibita et a tota familia agnita, vel omnium agnatorum familiaeconfessione ac consensu indubitato hrmata, et ex investiturarum literis atque familiarum recessibus petita, nee non librisgenethliacis antiquis diligenterque in familia continuatis subnixa. Porro etiam matriculis albisque publicis oiHciorum atquenegotiorum publicorum causa confectis, calendariisque ecclesiasticis sive Kirchen, Pfarr und Taufbücher stipata, autdocumentis nobilitatis, adelsbriefFe, literisque natalibus, geburtsscheine, quibus olim parentes natos sibi liberos coramjudice et magistratu prohtebantur corroborata. (de probatione per stemmata genealogica. diss. FEL. HEXR. HiLDEBRAxm.1750, p. 20/21).

Men mag de verklaring van Jonker Si'EVEX alzoo aannemen. Deze wordt trouwens door de akten volkomenbevestigd. Zij bewijzen vrijwel het verband tussehen de Bergsche, Kleefsclie en Geldersche leden van het geslacht. Eris geen bewijs of rede aan te voeren waaruit zoude kunnen worden afgeleid, dat van afzonderlijke geslachten metdezelfde voornamen, hetzelfde wapen, dezelfde maatschappelijke positie sprake zoude zijn. Er is slechts een onderscheidvan tijdelijke woonplaats.

En wat was natuurlijker dan dat zij, die de heuvelachtige streek om het huis Lennep verlieten, zich niet vestigdenin de afschuwelijke tusschenliggende vlakte, waarover de snelste expres ons steeds te langzaam medevoert, doch de gelijk-soortige daar vlak tegenover liggende heuvels van Kleef en Gelre opzochten, welke die vlakte ten noordoosten begrenzen.

„WARNER VAX LEXXEP die ailde" door VAX SrAEX onjuist als oudste Geldersche VAX LEXXEP genoemd, woondete Anholt en behoorde tot de Kleefsche ridders, terwijl hij in Anholt, Bahr en Lathum en in Gelre was beleend. Zijndochter ULAXDA woonde hoogst waarschijnlijk ook te Anholt.

Ik ben van gevoelen, dat men de vestiging van ons geslacht in Gelre moet stellen op het einde der XIV" eeuw,en dat het extract van Jonker STEVEN VAX LEXXEP begint met .sj/w eerste in Gelre gevestigde ascendenten. Over dedirecte ascendenten van WERXER die ailde en JoRis VAN LEXXEP van p. 128 kunnen waarschijnlijk de lijvige foliantenMs. XIII in het Keulsche Stadarchief licht verspreiden. De toevallige vondst in het 39" deel geeft daartoe gegrondeverwachting. Ik kon daarop de uitgave van dit deel niet laten wachten.

De eerste leden van het geslacht, die in Gelre woonden, woonden rondom Didam.

Het grensdorp Didam was voorheen rijk in burgen en sloten. Nog ziet men daarvan de sporen, en de verhalen,die van de ouders op de kinderen zijn overgegaan bevestigen het. Hier leefden weleer de ridders en jonkers van Didam,zoo vrolijk en dartel, zoo ruw en eenvoudig, als hunne eeuw het medebracht; wanneer de rijke oogst der vruchtbare