92

^ee. eop. A poogt hij, door veie be-

wijsredenen en vooronderstellingen het in clks gemoed ge-wortelde gevoelen der beide door Petrus gevestigde zetelste ontzenuwen en te bestrijden. Te dien einde neemt hijin de eerste plaats het vraagstuk van tijd te baat, en tijd-kundige berekeningen, die hij met eene angstige naauw-kenrigheid uit de ZtizMtJeh'wyeM fJer aReidt. In

de behandeling van dit punt , legt hij een' bijzondorenijver aan den dag, zoodat hij bij geen ander onderwerpmeer de vermogens zij ris geestes ontwikkeld heeft Envoorzeker niet zonder reden : trouwens het is eene knoop,die gelijk hij zelf zegt, te naauwernood ontknoopbaar is.?> Daarom, zegt hij, moetik er mij met alle kracht op toe-leggen , om dezelve op te lossen en do zaak, voor zooverrehet mogelijk is , uit de H. Schrift toe te lichten , en ditmet des te meerdere moeite, naarmate ik niet alleen, zon-der gids , op moeijelijke wegen; maar ook tegen een stroomTan Schrijvers , evenwel den grooten weg in moet slaan.".— Ma deze vermetele aankondiging , brengt hij den opgrooto en ongehoorde zaken voorbereiden lezer op het ter-rein, stelt zijne nieuwe werktuigen in beweging en strekt,tegen den stroom van Schrijvers zijne armen uit. En ter-wijl hij bijna het gansche eerste hoofddoel aan de bewe-ring toewijdt , dat JPe? ?*?/s Mooi? te J?owe een' Bisschop-pclijkcn zetel bekleed heeft, tracht hij hem van No. 17—32 , op Chronologische gronden, niet slechts uit ^onze,maar ook uit te weren. Te dien einde , gaat

hij alle reizen en verblijven van Petrus en Paulus na,en teckent ieder jaar aan , in hetwelk dezelve hebbenplaats gevonden of zekere stad bezocht werd. Evenwelin de beschrijving van den tijd , in welke hij veel naauw-kcuriger dan anderen wil schijnen , legt hij eene onhan-digheid , ja eene domheid aan den dag, dat het verwon-dering baren moet, hoe een mensch, die op eene geheel