5

en scherpzinnig behandeld , dat Eï,EENDORp's schrift alseene verongelukte nageboorte moet beschouwd worden.Voor twee jaren (1840) leverde het Catholijke theolo-gische pMar/a/scArf/Z te J'M&'MjeM eene welgeslaagdeverhandeling van Dr. STENGLEIN: Over Ac/ eer5/^)ƒ

? <^e/r ^/pos/c/ FA'TRCA /e FfoTMC, met welke ELLEM-

noRF, indien hij als een letterkundige wil optreden ,des te minder mogt onbekend zijn, wijl dezelve tegende nieuwste beweringen der Protestanten gcrigt is.77 Voor eenige jaren," vindt men in hetzelve, bl. 233,7 ) ondernam het in het bijzonder Dr. BAUR te TM &/Mg-ende stelling , dat PETRUS nooit te TZowm geweest was,een nog door YEEENUs en SPANHEIM nagelaten erfdeel,weder in aanzien te brengen. De stoutheid, metwelke de geschiedkundige getuigschriften aangeranden in verdenking gebragt werden, maakten in het be-gin eenig opzien, en zelfs Dr. MEANDER, veranderdeniet dan te spoedig, zijne vroeger in de K. G. uitge-sprokene meening, gaf aan de stelling van BAUR zijnegoedkeuring en voegde er nog, volgens zijne psycho-logische manier, als toegave bij, hoe allengskens de le-gende van het episcopaat van den H. PETRUS te Tfowmzou hebben kunnen ontstaan zijn. Doch toen nanaauwelijks drie jaren, uit de school van MEANDERDr. MEYERHOFF (1) met BAUR'S argumenten herhaaldepogingen deed, vond deze onderneming hevige tegen-kanting. Protestansche godgeleerden, die niet zeerde conservative kritiek huldigden, verklaarden zichopenlijk tegen eene zoodanige bespotting van het geheels

(1) M A'c fc7;'MMc7MV< <Sc7ir^

feu, /fam/Mry 1833.